Cenneti gördün ama içeri alınmadın. Bu ruhsal açlıkla nasıl yaşardın?

Yaşamadığım için sorun etmem.

“Cenneti neyleyeyim; Cemâl’in tecellîsi dururken.

Ben nimet değil, Mün‘im’i isterim.

Varlığımı terk edip O’nun birliğinde fenâ bulmak varken,

Ebedî bahçeler bana ne söyler?

Ruhuma Kendi nefhasından üfleyen O ise,

Aslıma dönmekten başka muradım yok.

Ben cennet arzusuyla değil,

‘İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râciûn’ sırrıyla yanarım.

Beni bana bırakma Allah’ım;

Ben Sen’de hiç, Sen’le var olmak isterim.”

Basit. Ben giremiyorsam atom bombasini sallardim cennete. Ki cehennemi iliklerine kadar yasasinlar.

Cenneti görüp iceri alinmazsam
Bir de cehennemi görüp iceri alinmayayjm derdim
Cennetteki güzellikler ruhsal aclik yasatirken
Cehennemdeki korku o acligi dengeler
Ve bu dinyada güzelce yasarim

Yabancısı olduğumuz duygular degil nasılsa.. yarım kalan hayallerinizi, tadamadığınız mutlulukları, elinizden kayıp giden mucizeler.. aliskiniz :))

@na-n zaten hadisi şerife göre cenneti de cehennemi de herkes görecekmiş. Cehennemlik olanın pişmanlığı ve cennetlik olanın neyden kurtulduğu anlaşılsın diye

Kalbin bile tahmin edemeyecegi guzellikte bi yer oldugu icin.. zaten gormedende anlayabiliyosun.. bu cumle bile seni gormus yapar zaten

Bu alışık olduğum bir durum olduğu için çok da etkilemez beni ya

Belki bu senin cehennemindir görüp elde edememek vs

Geçmişimiz sahip olamadıklarımızın eksikliğiyle doluyken bir yenisi ne yapar ki

Öyle bir sistem bozukluğu yok kanunda. Hakkındaki her şey yaptıklarından habersiz olmanın dahilinde gerçek olarak belli olacaktır. Ya sağ ya sol. Geçiş yok, arada kalmak yok, yarım kalmış bir şey yok

Görmemiş gibi devam ederdim ama o açlık doyana kadar orada kalırdı