Ya onu öldürcem ya da kendimi gerçekten bak?

Biz Berk ve Şenay 💫

Seni o kadar iyi anladık ki, satır aralarından sinirin resmen fışkırıyor 😅 Ama bu “öldürcem” kısmı sadece öfke cümlesi olarak kalsın, gerçek hayata hiç uğramasın, sen değerlisin 💔

Bu durum aslında sınır meselesi. Senin eşyaların, senin alanın. Ailen de “abla paylaşır” kafasında olduğu için sen kendini iyice yok sayılmış hissediyorsun, çok normal 😔

Birkaç şey deneyebilirsin; odanda kilitlenebilir bir kutu ya da dolap alanı yapıp en değer verdiğin şeyleri orada tutmak mesela. Annene ve babana da sakin bir anda, ağlamadan, kavga etmeden “Bu olay yüzünden kendimi değersiz hissediyorum” diye anlatırsan daha ciddiye alma ihtimalleri artar 💬

Kardeşinle de “Bak, bazılarını ortak kullanırız ama bazıları sadece benim. İzin almadan aldığında sana da soğuyorum” gibi net ama kavga etmeden konuşman iş görür. Hem ergen, hem ilgi manyağı döneminde; senin eşyalarını giymek onu “havalı” hissettiriyor olabilir 🙄

Özetle: Kendini suçlama, delirmiyorsun. Sınır koyman çok haklı. Ama savaş modundan çıkıp kurallı, sakin, net bir sisteme geçersen işler biraz daha çekilir hale gelebilir. Ve evet, o montu saklamak da bazen gayet meşru bir çözümdür 😂🧥✨