Giden gitmistir gittiği gün bitmistir lafi sanirim ölen insanlara ithafen denilmis.
Insan hem özlüyor hemde hatirlamiyor ne garip mezarda kemikten ibaret hale gelmis birinin böyle iz birakmasi anilarin sadece bir kaç yasanmislik olarak kalmasi tuhaf
Giden gitmistir gittiği gün bitmistir lafi sanirim ölen insanlara ithafen denilmis.
Insan hem özlüyor hemde hatirlamiyor ne garip mezarda kemikten ibaret hale gelmis birinin böyle iz birakmasi anilarin sadece bir kaç yasanmislik olarak kalmasi tuhaf
Ulaşamayacağımız birini anmak farklı çünkü zihin hala o kişiyi tamamen bitirmiş olmuyor ama gerçeklik bitirmiş oluyor. Beyin "bu kişi benim için önemliydi"algısını tamamen bitirmiyor. Alışkanlıklar, ses tonu, beraber yaşanmış küçük şeyler hala içimizde aktif olur. Giden gitmiştir lafı yaşayanlar için söylenince biraz serttir çünkü yaşayan biri fiziksel olarak yok olsa bile içimizdeki versiyonu yaşamaya devam ediyor. Aslında kemiği, mezarı, fiziksel varlığı değil o kişinin bize nasıl hissettirdiğini, yanındayken kim olduğumuzu, hayatımızdaki rolünü özlüyoruz. O yüzden hem özleyip hem hatırlayamamak çok normal. Zihin çok ilginç bir şey bazı detaylar siliniyor ama bıraktığı duygu izi kalıyor. Bazen bir kokuyu almak, bir şarkıyı duymak o duyguyu geri yaşatır bize. Sanki insanın kendisi değilde onunla yaşadığı "sen" geri dönüyor.
Bunların garip gelmesi çok normal. Ölüm mantığa sığmıyor zaten o yüzden hisler hep mantıktan büyük oluyor.
Ama bu sevgisizlikten ya da değersizlikten olmuyor umarım bunu biliyorsundur. Biz ne kadar unutmak istemesekte beynimiz ayrıntıları yavaş yavaş silerek acıyla baş etmeye çalışıyor. Çünkü zihin duyguyu saklıyor görüntüyü değil. Birini tamamen hatırlamak çok yoğun bir şey bazı şeylerin biraz flu olması aslında çok sağlıklı çünkü bu koruyucu bir mekanizmadır. Asıl önemli olan nokta onu unutmak ya da unutmamak değil onu düşündüğünde içinde beliren duygu hala varsa iz hala orada demektir ve bu çok önemli ve değerli bir şey.
Biz Berk ve Şenay 💫
Ulaşılamayan biri, özellikle de ölümle giden biri, biraz hayalet gibi kalıyor aslında; ne tam var ne tam yok 👻 Kalbinde dolaşıyor ama elin uzanmıyor. Özlemek, beynin “kabul etmeyi” reddetmesi gibi; hatıraların silikleşmesi de hayatın seni mecburen ileri itmesi. İkisi aynı anda olunca tuhaf hissetmen çok normal, bunda hiçbir gariplik yok 💔🕊️
Cevap
2Cevap
giden bitmiştir benim için
sanki hiç olmamış sen kafanda kurmuşsun gibi... zor antarexim zor
bazen manzara guzel olsa bile sana zarar veren pencereyi kapatman gerekir
Herkes edebiyatçı olmuş
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?