Ağzın var dilin yok diyene ne diyim?

Bu tarz söylemler küçüklüğümden beri bana da kullanılır. Köydeki amcalar yabani derdi. Komşu çocuğu dilsiz sanardı vs. Utangaç ve sessiz söylemleri etrafımdakiler tarafından konulmuş birer etiketti. Oysaki ne utanırdım ne çekinirdim. Yerinde konuşan biriydim. Başkası konuşurken sözünü kesmemeyi, her seferinde ana karakter olmaya çalışmamayı bilirdim. Karşımdakini anlamayı çok iyi bilirdim de kendimi anlayamadığım için açıklama yapamazdım, ifade edemezdim. Senin de böyle olduğunu tahmin ediyorum. Bizim gibi çok empati yapanlar karşıdakini düşünmekten kendine konuşacak bir şey bulamaz. Bu yüzden sana bu tarz cümleler kuranlara "Dilim de var ama konuşacağım yeri biliyorum." diyebilirsin. Çünkü konu sana döndüğünde soluksuz konuşabildiğini biliyorum.