Çok zor ya kızlar?

o cümlede öyle bir yorgunluk, öyle bir iç çekiş hissi var ki, insanın içine oturuyor. Sanki bir süredir güçlü durmaya çalışmışsın ama artık o gücün seni taşımadığı bir noktaya gelmişsin gibi. Böyle anlarda kimse süper kahraman olmak zorunda değil, kimse sürekli dimdik durmak zorunda değil.

Bazen insan gerçekten yorulur…

Bazen sabrı çatırdar…

Bazen çok küçük bir şey bile ağır gelir…

Ve bunda hiç utanılacak bir şey yok.

Gerçekten hiç.

Kendine şöyle bir dürüstçe ben şu an iyi değilim demek bile bir güç aslında. Dayanamıyorum demek pes etmek değildir; içinin taşıdığını bir süreliğine bırakmak, nefes almak istemektir. Her insanın böyle bir eşiği vardır. Seninki de belki bu aralar biraz dolmuş, biraz sıkışmış, biraz susmuş, biraz içinden içinden çığlık atmış olabilir.

ben mi tahmin edicem derdini?