Yaşım 19 bazen evden kacmak istiyorum ama o cesareti bir türlü bulamıyorum?

Annem aslında kötü bir anne değil. Ama beni 35 yaşında ilk çocuklu bir ev hanımı gibi görüyor. Artık resmen temizlik yapmak için yaşıyorum. Belki bu size basit gibi gelebilir ama üstümde çok yük var. Sürekli birilerine hizmet ediyoruz. Akrabaların köy işlerini yapıyoruz. Komşulara yardım ediyoruz. Annem kendini paspas ediyor herkese. Ve aynı şeyi bana da yapıyor. Ve çok baskıcı. aç
açık giyinmeme izin vermez, bir yere gitmeme izin vermez. Erkek arkadaşa kızıyor. Zaten yok daha sevgilim hiç olmadı. Ama yine de sürekli güvenmiyor bana. Her şekilde bıktım yani.

Yaşım gereği hata yapmandan korkuyorlar o yüzden erkek muhabbetine tepki verirler.. yardım konusunda da çevresine o şekilde alışkanlık verdiği için elini çekerse tepki çekeceğini düşünüyor

Anneannem anneme hizmetçi gibi davranırmış. Hep ev işlerini ona yaptırırmış. Komşuların, akrabaların işlerini ona yaptırırmış. Sürekli akrabalara hizmet edermiş. Komşulara hizmet edermiş. Ve ev işinin yükünü çoğunluğunu kızına, yani anneme verirmiş. Ben 19 yaşındayım. Şimdi de aynı şey bende oluyor. Biz sürekli akrabalara hizmet ediyoruz. Onların işini yapıyoruz. Dayım beni 35 yaşında bir kadın gibi görüyor. Bir yemeği yapamadığımda ya da bir işi yapamadığımda kızıyor. Dayım çok üstüme geliyor. Ve bıktım yani bu durumdan. O yüzden kaçmak istiyorum

baban yok mu

Babam var ama varlığıyla yokluğu bir gibi yani. Kötü bir baba değil asla ama hiç kimseyi umursamaz. Ne annemi, ne beni, ne evdeki sorunları. İşe gider, gelir, televizyona bakar ve uyur

anladım

gitsen nere gideceksin