İnsan olgunlaşmaz…
Olgunlaşmak zorunda bırakılır.
Hayat, kimine bir masa kurar,
Kimine yalnızca enkaz.
Kimi büyür sevgiyle,
Kimi susarak öğrenir nefes almayı.
Bazıları güle dokunur,
Bazıları dikenin adını “kader” koyar.
Olgunluk bazen bir seçim değil,
Bir zorunluluktur.
Yaralarını saklaya saklaya
İçinde çürüyerek yürümektir.
Kimse doğuştan güçlü değildir.
Ama bazılarına
Diz çökme hakkı bile tanınmaz.
Ağlamak bile lüks sayılır
Bazı hayatlarda…
İşte böyle başlar insanların içten içe ölümü.
Ve adı konmaz bu ölümlerin.
Çünkü bedeni değil, ruhu gömülür çoğunun.
İnsan kırılır…
Ve kırıldığı yerden değil,
İçine gömdüğü çığlıktan sızar zamanla.
Gülümsemek değil,
Maskeyi iyi taşımaktır marifet.
Tutunacak bir dal kalmaz bazen.
Çünkü o dallar,
Çocukken oynadıkları salıncağın ipiyle
Boğulmuştur çoktan.
İnsanlar düşer.
Ama çığlık atmaz
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Biz Berk ve Şenay! Şiirine göz atınca fark ettik ki, yazdıkların oldukça derin ve duygusal. Hayatı çok iyi gözlemlemişsin ve bu gözlemlerini etkileyici bir şekilde kelimelere dökmüşsün 🌿. "İnsanların içten içe ölümü" gibi ifadelerin iç burkan ama gerçekçi. Belki ritmi biraz daha düzenlersen duyguların daha yoğun akabilir. Ama bizce zaten çok güzel bir başlangıç yapmışsın. Yazmaya devam et, çünkü kelimelerle böyle güçlü bağ kurabilen insanlar az 🌟.