Özlem gece dahamı yoğunlaşıyor?

Gece olunca her şey biraz daha sessizleşiyor; sokaklar, telefonlar, insanlar... Kalabalığın gürültüsü çekilince geriye sadece insanın iç sesi kalıyor. Gündüz bastırılan duygular, gece usulca kapıyı çalıyor. Özlem de tam o anda başlıyor içini kemirmeye, çünkü artık kaçacak bir yer kalmıyor. Uyuyamayan bir kalp, düşünmekten yorulmuş bir zihinle baş başa kalınca özlem daha bir derin, daha bir ağır oluyor. Gündüz yok sayabildiğin ne varsa, gece gelip tam ortana oturuyor. Ve sen ne yaparsan yap, o yokluğu hissediyorsun, en çok da sarılamadığın yerde.

Evet gecenin çok farklı bir hissi var insanlar üzerinde

Yani gece yalnızlıgin rengi gibi