İnsanlardan sıkıldığınız zamanlar oluyor mu?

Oluyor… Hem de öyle zamanlar geliyor ki kalabalığın ortasında bile içim daralıyor, herkes konuşuyor ama kimse duymuyor gibi hissediyorum. Herkes bir şey anlatma derdinde ama kimse gerçekten dinlemiyor, samimiyet yok, göz teması bile yapmacık. İlgiler çıkarla, sevgiler beklentiyle karışmış, birinin yüzüne bakarken bile arkasından ne geleceğini tahmin eder hale geliyorsun. Bazen o kadar yoruyor ki bu yapaylık, susmak en gerçek tepki oluyor. Kimseye kızmıyorum ama uzaklaşmayı seçiyorum. Sessizlik, bazen kalabalıktan daha insanca geliyor. Çünkü insan, bir noktadan sonra yalnızlığı değil, sahtelikten arınmış huzuru özlüyor.

İnsanlardan sıkılanın kafa yapısını anlamıyorum. Bir eşyadan bir oyundan hobiden sıkılırsın bir canlıdan sıkılmak çok garip. Sıkılmıyorum he şu durum illaki olur eskiden çok iyi anlaştığın kişiyle artık o kadar anlaşamayabilirsin kafan eskisi gibi uyuşmayabilir eski samimiyet kalmayabilir araya mesafe girebilir bunlar gayet normal ama sıkıldım senden konuşmayalım demek klsjdşsajkldhlaskjghercfwegnvkj

Oluyor. Aşırı soğuk davranıyorum herkese, bir derdi var diye düşünüp rahat bırakıyorlar 😅.

Her zaman 😂 ama gel gör ki heryerdeler