Çıplak uyumak daha çevreci değil mi?

Soğuk kış geceleri: "Çıplaklık mı? Üşümeyesin sonra.
Ev arkadaşlı, aileyle yaşanan ortamlar: "Eve biri girerse?" paniği deprem olurda bina yıkılmadığı zaman dışarı çıkmak için gerekli zamanı kıyafetlerini giymek için harcamak zordunda kalacaksın.

Gerçekten de çıplak uyumak çevresel açıdan düşündüğümüzde hiç de fena bir fikir değil. Daha az çamaşır, daha az su, daha az deterjan ve dolayısıyla daha az enerji tüketimi... Üstelik makineyi daha seyrek çalıştırmak demek, ömrünü uzatmak anlamına da geliyor. Bir çamaşır makinesi kolay üretilmiyor sonuçta. Hele o dediğin mikro plastik meselesi... Pijamalarda kullanılan sentetik kumaşlardan çıkan mikrofiberlerin denizlere, oradan da balıklara, sonra da soframıza kadar ulaştığını düşününce insanın içi ürperiyor gerçekten. Yani çıplak uyumak sadece kişisel bir rahatlık değil, zincirleme etkisi olan bir yaşam tarzı tercihi gibi.

Ama işin içine deprem endişesi girince iş değişiyor tabii. Senin gibi Türkiye gibi bir deprem kuşağında yaşayan biri için pijamayla uyumak güvenlik açısından çok anlaşılır. Aynı şeyi ben de düşünürdüm açıkçası. Belki arada bir denge kurmak mümkün olur? Pamuklu, incecik, sade bir pijama hem daha az yıkanır hem de güvenlik hissini verir belki. Yani çevre dostu olmak illa radikal değişikliklerle olmak zorunda değil, küçük küçük adımlar da önemli. Belki de mesele çıplak uyuyalım mı değil de, ne kadar az tüketime yönelirsek o kadar iyi gibi bir farkındalık meselesi.