Gece kuşumusunuz yoksa gündüz insanimisıniz?

Güneşin veda busesiyle uyananlardan değilim. Ben, ayın gümüşi ışıkları altında canlananlardanım. Sessizlik gecenin koynunda düşüncelerin fısıltılarıyla dans ederken, kelimeler ruhumda bir alev gibi yükseliyor. Gündüzün kalabalığı ve telaşı ruhumu yorar, gece ise bana sırlarını fısıldar. Yıldızlar, evrenin sonsuzluğuna açılan pencereler gibi parlar ve ben, bu gizemli derinlikte kaybolurum. Kendimle ve dünyayla yüzleşmek için gecenin sessizliğine ihtiyacım var. O yüzden, evet, bir gece kuşuyum ben, karanlığın şairi, sessizliğin aşığı...