Nefret var hep icimde?

Bende de var küçüken anlamadığın ama hatırladıkça bilinç altına zarar veren şeyler. Abim arkadaşları ile halı sahaya gidicekti ben yedi abim on bir yaşında falandı sanırım uzağa gitmek yasaktı ise bende onu anneme şikayet etmek için biraz peşinden gitmiştim o neden gidiyor ben gidemiyorum hesabı bizim mahallenin az yukarı biraz ıssız oraya kadar gittim ve korktum neyse gerisi dönecektim bir şerefsiz 23 yaşlarında falan fikrimce ağzımı kapatıp beni biraz daha issiz olan bölgeye çekti bende oyun oynuyor falan sandım her halde ilk başta sadece beni bırakması için çırpınıp durdum sonra vücuduma dokunmaya başladı oh diye sesler çıkarmaya başladı bende ben bağırmaya başlayınca tekmler falan sonra yukardan sesler geldi birileri geçecekti o yolda beni serbest bıraktı git diye o gün nasıl korkuyla eve kaçtığımı ben bilirim nefes nefeseyken annemin bana kapıyı açmasını ne oldu neden nefes nefesesin deyişi sonra sesimi çıkarmayınca odadaki misafirlerin yanına gidişini yıllarca o gün o adamın bana neden dokunduğunu anlamadım şu an anladım anladikça iğrendim ama kendimden değil ondan ve insanlıktan igrendim en başta bir çocuğun bedenin insana zevk vereceği düşüncesinin ahlaksızlığından ve sapıklığından igrendim şayet o gün ordan o insanlar geçmeseydi bana yapabileceklerinden belki de o TV. Her gün karşınıza çıkan çocuklardan biri olarak bir kaç gün zihninizden silinip gidecektim bunun ağırlığının altına ezildim hatırladıkça insanlıktan tiksindim