Çocuklu sevgilim.. O kadar sıkıldım ki?

Sevgilimle çok iyi anlaşıyoruz. Zaten beraber yaşıyoruz. Ama bazı uzun tatillerde kızıyla beraber vakit geçiriyor baba kız. Ben de çok küçük olduğu için etkilenmesin diye baş başa bırakıyorum. Genelde başka planlar yapıyorum. Döndüğümde ise evimde her yer çocuk oyuncağı dolu. Gün boyu bana kızım şöyle kızım böyle anlatıyor. O kadar sıkıcı geliyor ki bu. Yeter diyorum ya yeter. Keşke anlatmasa ve eski düzenimize dönsek, sadece ikimiz olsak.

İnsan gerçekten , kendi çocuğu olmayınca dünya tatlısı da olsa istemiyor o çocuğu.

Hem sevgilimi çok seviyorum hem de ben bu çocuğu hayatımda, evimde, dünyamda istemiyorum. Bu asla istediğim şekle getiremem değil mi? Yani babalığı ile yeni evliliği illa iç içe olmak zorunda değil. Gitsin dilediği kadar kızıyla vakit geçirsin ama eve taşımasın istiyorum. Benim ona hayat arkadaşı olarak sorumluluğum var ama benden önce doğan çocuğu buna dahil olamaz çok saçma.

Severim sandım ama şu anda da o kadar sinir oluyorum ki. Sırf başkasıyla kaza kurşunu çocuğu oldu diye neden kendi doğurmadığım çocuğu hayatıma sokmalıyım , bunu kendime yediremiyorum.

Güncellemeler
1 yıl
Evlilik teklifi etti. Aklıma takılan tek nokta bu.
Bunu oturtabilirsem evet diyeceğim , yoksa ayrılmak en iyisi sanırım
Çocuklu sevgilim.. O kadar sıkıldım ki?
Cevapla