Böyle düşünceler sizdede oluyormu?

orası senin manevi inancından kaynaklı, böyle hissetmen doğal

çok inançlı olmanla ilgili değil içinden inanç duygusunu kabartan şeyler bunlar, tuzu biberi diyeyim. neden var olduğunu Allah’la çözümlüyorsun, çünkü tek çıkış kapısı orada. hayatın amacını da buna göre belirliyorsun, yani manevi olarak aç ve susuz kaldığın zamanlarda bu inançlar doğal olarak seni bu düşüncelere itiyordur diyebilirim. herkeste az da olsa bu farkındalık, bir anda gerçeğe dönme ya da özüne dönme gibi hisler oluşuyor ve ardındaki nedeni inançlarına dayandırıyorlar, güçlenmesini sağlıyor ve daha çok sorgulatıyor.

önemli olan aradaki süre zaten ne kadar verimli geçirirsen o kadar iyi bir gününe bile pişman olmadan yeni şeyler öğrenerek kendini katarak başlamak. yarın bir gün herkes ölecek zaten