Arkadaşlar herkesin sadece tek bir detay ekleyerek geliştirdiği bir etkinlik hayalini oyunlaştıralım mı?

Sanırım ilk ve tek yorum da senden geldi zaten 🥹 muhtemelen detayların devamı için yarın seni buradan darlarım hikayenin sonunda 😂😂

Etkileşimden ziyade oluşacak karmaşayı merak ediyordum ben 🥹 karmaşaya bayılırım 😂

Karmaşayı bırakmak istediğimi kim söyledi ki? Belki de kaçtığım fazla sıradanlıktır 🙃

Yıllar olmuştur oynamadığım, dikkate et ben üflerken tozları üzerine gelmesin sjdjfk

Sadece üflemek yetmez o zaman başka yöntemlerim de var 🙃😂😂

Tabi oturmaya mı geldik ayol 🙃🙃

Henüz süre dolmadı o yüzden bekliyorum belki hala yazan olur diye 🙃

Yolculuk da bitti şimdi uzun yoldan gelecek misafirlere hazırlık zamanı 🙃😂

Hıhım bir tanıdığın cenazesi için şehir dışı akrabaların rezervasyonu her zaman olduğu gibi annemlerin eve oldu 😂

Sevilmek güzel olsa da sürekli olması yorucu oluyor 🥹

İşte o misafir gelmese de imkansız annemlerin evinde 🙃😂

Öyle maalesef 🙃

Bu sadece 2 kez güncelleniyormuş hikayenin yarısı bile olmadı ki 🥹

Bu kadar sınırlı olduğunu düşünmemiştim 🥹🥹

Gitti canım hikayem ya 🥹🥹 neyse ben kendi kendime eğlendim siz merak edin 😂

Aklıma yazdım yeterli diye espiri yapacaktım da neyse gerek yok 🙃

Nereye yazayım nereyeeee? Kesin onda da patlarım ben çünkü bu sitenin cahilliğiyle 😅😅

Çadırlar hazır olduktan kısa bir süre sonra herkes yerleşmiş iş bölümünü yapmıştı. Gada'm semaveri yakıp mangalı hazırlarken, OrganIq, Lotus ve Firu diğer mangal malzemelerine ek balık tutmak için tekneyle açılmışlardı. Çağla ve Kenan ise akşam süreceğimiz ateş başı sefası için ormandan çalı çırpı toplamaya gitmişti. Kadir ise gecenin ilerleyen saatlerinde izleyeceğimiz film için perdeyi ayarlıyordu. Maestro ve bense iş yapıyor gibi gözüküp bu hareketliliğin tadını çıkarıyorduk. Her şey çok güzel ve sakindi. Ama gün daha kararıp geceye dönmemişti ve kimse bizi neyin beklediğini bilmiyordu.

Bir anda balık tutmak için açılan gruptan sesler yükselmeye başladı. Dönüp baktığımda, Firu'nun rahat durmamış ve dediğini yapıp tekneyi ters çevirdiğini görmüştüm. Kaos parıltıları gözlerime yansımıştı bu görüntü sayesinde, sırılsıklam sudan çıkmaya çalışan bu üçlü çok eğlenceliydi. Ama bu kadar kaos yetmezdi. Tozlanmayı bekleyen arkadaşımız OrganIq'e verdiğim sözü tutma zamanımın geldiğini fark ettim ve hızlıca yerden bir kaba topladığım tozları ardıma saklayıp, önce elimdeki azıcık tozu o ıslakken üzerine üfledim ancak daha fazlasını istemişti değil mi? ben iyi bir arkadaş olduğum için isteğini yerine getirip kaptaki tüm tozu başından dökmüştüm ve kaçacak yer arıyordum.

İşte tam o an tüm ciddiyetiyle mangal başında görevini yapan Gada bir kurtarıcı edasıyla duruyordu ve ben de kurtarılmaya hazır bir premses olarak hemen onun ardına saklandım. Durumu fark eden aslan Gada'm semaverdeki o müthiş çayından OrganIq'e ikram ederek onu sakinleştirdi ve hemen koyu bir sohbet başlatmayı başardı. Bu sayede harika premses kişilik ben kurtulmuş ve sudan nasibini almış diğer 2 güzel premses'e yardıma gitmiştim. Her şey güzel devam ediyordu.

Artık akşam çökmüştü. Maestro'da sonunda bir işin ucundan tutmuş Çağla ve Kenan'la birlikte ateşi yakmış, etrafına minderleri yerleştirmişlerdi. Yemekler yenmiş, gitar eşliğinde şarkılar söylenmiş, içkiler içilmiş ve filmler izlenmişti. Maestro yetmez dercesine "Hadi Doğruluk mu Cesaret mi oynuyoruz" demişti. Tam o anda gizli köşeme kaçma vaktiğimin geldiğini anlamıştım. Oyuna başlandığında eşimin arıyor olması bahanesiyle ortamdan toz olup gizli köşemden izlemeye başlamıştım.

Çok geçmeden ilk serzenişler gelmeye başlamıştı ve ben çok eğleniyordum. Bir sorun, iki sorun derken asıl kaos tam başlamak üzereydi ki yokluğumu fark eden birkaç kişi ortalığı sakinleştirdi ve beni aramaya koyuldular. Yaptığım toz şakasından mütevellit bana kinli olan OrganIq beni bulduğu gibi ensemden çekiştirip diğerlerinin yanına getirdi. Kendimi savunmama bile fırsat vermeden suyu ciğerlerimde hissetim. Kahkahalar kulaklarımı tırmalar oldu. Kaos istediğim ortam bana eziyet oldu.

Çocuklar işte bu benim kaos'u terk ediş hikayem. Siz siz olun bana benzemeyin, yoksa sonunda yanan hep siz olursunuz 🙃🙃

Ahshdhf teşekkürler sadece biraz eğlenceli hale getirmek istedim 🙃🙃

Kaosu tabiki asla bırakmam sadece çocuklara inandırıcı olsun diye öyle öğretici sonla bitirdim yahu 🙃😂😂

Kaos'u seviyorum çünkü 🙃 arada sırada kendi kabuğuma çekilme fırsatım olduğu sürece kaos'tan vazgeçmem mümkün değil 🙃

Çünkü kaosun içinde büyüdüm. Üzücü yanları elbet oldu ama sonunda hep mutluyduk.

Ben sürekli sakinliği, sıradanlığı kaldıramıyorum, bana ağır geliyor.

Kaos seviyorum dediğimde insanlar bunu safi kötü sinsilik olarak düşünüyor ama öyle değil. Sürekli bir curcunanın olduğu ve sürekli bir şeylerle savaşmanın yer aldığı bir hayat. Yaşadığını hissettiriyor bir şeylerle başa çıkmak bana. Tabi arada küçük komik sinsilikler de güzel oluyor 🙃

Her neyse seni çok tuttum ben kusura bakmazsın umarım. İyi geceler diliyorum 🙃