Babam bize çok zulüm ediyor, çok kötü bir insan ve ben delirmek üzereyim?

Ben küçük bir köyde yaşıyorum. Şu an üniversite 3. Sınıfı Ankara 'da okuyorum. 1 yılım kaldı. 2 kız ve 1 erkek kardeşim var. Kız kardeşlerim 13 ve 16 yaşlarında erkek kardeşimse 20 ben de 21 yaşındayım. Babam yıllar önce gizlice imam nikâhı yapıp gizlice evlenmiş bundan sonradan haberimiz oldu. Bu kadından 2 çocuğu var ancak biz hiç görmedik ve istemedik. Yıllarca bunun kavgasını çektik evde. Hepimiz büyük yaralar aldık. Neyse biz bunu yavaş yavaş atlatırken ben üniversiteye başladım beni babam Ankara 'ya bıraktı. 3 yıl önce hayatımız azıcık düzeldi dedik eskisi kadar sorun çıkarmıyordu babam. Tam böyle derken ben üniversite birinci sınıfın yazında eve geldim ve kendimi iğrenç bir durumun içinde buldum. Babam tarikata katılmış. Selefi olmuş. Bilmeyenler için bunlar kadar berbat bir grup yok. Bildiğiniz radikal İslam. Erkekler askere gitmez, imamın arkasında namaza kılınmaz, devlet okulunda okunmaz gibi saçma sapan şeyler düşünüyorlar. Bize kendisinin yoluna girmediğimiz için eziyet ediyor. Çarşaf ve peçe giymemizi, okulu bırakmamızı istiyor. Kız kardeşlerimi güç bela 1 yıl okula gönderebildik. Ancak daha sonra ne yaptıysak kurtaramadık onları okuldan aldı. Ben de artık onu dinlemiyorum 21 yaşındayım kavga gürültüyle de olsa son 2 yılım diyerek okula giymeyi başardım. Şimdi bir yılım kaldı. Evde anneme sürekli hakaretler ediyor, iffetine dil uzatıyor, evden kovuyor. Gidecek olduğunda bizi de alıp gitmek istiyor ancak babam iki kız kardeşimi bırakmak istemiyor onlar için evden gidemiyoruz. Sosyal hayatımız kalmadı. Bizi eve tıktı. Hiçbir şey yapamıyoruz. Artık bazen yaşamak istemiyorum. Ne yapacağını şaşırdım. Bu üç yıl bizi mahvetti. Bizi her şeye zorluyor. Kızları bırak gidelim diyoruz ama bırakmıyor. Kızlar da annemi istiyor, anneme çok bağlılar. 3 dayım 5 amcam var hepsi kör sağır sanki. Kimse babamın karşısında durmuyor. Annemi yapayalnız bıraktılar. Dedemler anneme çek gel diyorlar sana çocuklarına ev alırız bırak gel diyorlar. Bırakıp gitmeye çalışıyoruz ama babam bırakmıyor artık çok yorulduk, çıkmaza girdik. Nasıl olacak bilmiyoruz. Sürekli evde kavga çıkarıyor. Bağırmalarından bıktık usandık. Kız kardeşlerimden birinde ve bende panik atak var. Babamdan kurtulmayı çok istiyorum. Bize tek yaptığı şey karnımızı doyurmak. Sadece bunu yapıyor ve başımıza kakıyor. Biz kendi başımıza markete bile gidemiyoruz kendi evimizin bahçesinde oturmamiz bile adama batiyor. Çünkü istediği gibi çarşaf giymiyoruz. Giysek yine değişmez ancak biz onun gibi selefi olmak istemiyoruz çünkü düşünceleri iğrenç. Hiçbir yere gelip gitmemizi istemiyor. Benim son yılım Ankara 'da kalıp bir işe girmem lazım nasıl olacak bilmiyoruz. Artık o kadar yorulduk ki. Buraya yazma nedenimse doğru düzgün kimseye anlatamıyor oluşum. Utanıyorum. Bunu okuyan kardeşlerim olursa bana, anneme ve kardeşlerime dua edebilir mi? Çünkü gerçekten çok zor bir durumdayız. Babamdan kurtulmayı çok istiyorum nolur dua edin bize. Çaresizim.