Ruhum yalnız olsada bu kalabalıkta, elbetteki ağlamalar, gülüşler ve suretlerde önemlidir bu hayatta... İnsanlara fiziken yakın olup ruhen çok uzakta kalmak zor bir sürec ve sabır gerektiren bir şeydir bu acıdır. Fiziken uzak ama ruhen yakın olmaksa hicran. Bize yakışansa her ikisinde de denge kurabilmektir. Çok yakın olmak ilişkilerde birtakım sorunlara mahal verebilir. Müthis bir mühendislik harikasıdır mesafe. Ne çok az , ne çok fazla. Sorunuza gelirsek. hayatı ve insanları uzaktan seyreden kimi zaman onların hayatına dokunan bir bahçe korkuluğu olabilirdim.
Tek kalmak çok daha zor. Her ne kadar insanlara daha çekici gibi görünse de bana göre bir esprisi yok. Hastan oluyor, cenazen oluyor ya da kötü bir günün oluyor. Böyle zamanlarda ne olursa olsun insan yanında bir eş bir dost istiyor.
Kalabalık arasında yaşamak zor ama tek başına da bir yere kadar yaşamak istiyor insan. O yüzden iyi birilerine denk gelip ömür boyu uzaklarda onunla yaşamak diyorum…
Normalde yalnızlığı çok severim ama yalnızlık Allah'a mahsustur hiç kimse uzun bir süre yalnız yaşayamaz zaten piskolojisi de bozulur oyuzden kalabalık arasında iyi kötü birsekilde hayat sürdürülebilir
Tek kalmak daha zor tabi ki de.. çünkü insan sevgisiz yaşayamaz maalesef.. kalabalık zaten bir süre sonra alışılan bir durum sadece stres olabilir ama yalnızken insanın mutlu olması çok zordur bana göre
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(45 üstü)
1 yıl
İkisinin de fazlası zarar. Bazen insanın tek kalmaya ihtiyacı vardır, sürekli kalabalık yorar. Fakat insan sosyal varlık olduğu için ömür boyu tek kalması da zordur. En iyisi az ama öz insan olsun yanında daha ideal gibi
Hayır Semihim yalnızlık arasıra olunca tabiki çok keyifli olur yalnız kalmak ister ama uzun süreli yalniz hiç kimse yaşayamaz sıkılırsın piskolojn bozulur yalnız yaşayanlara bir sor bor bak memnunlarmi hallerinden dört duvarı seyretmek kadar kötü bir şey mi bu hayatta , çünkü yalnızlık Allah'a mahsustur