Kalabalık için yalnızlık mı zor yoksa bütünüyle yalnız olmak mı?

Bazılarının etrafında bir sürü kişi var ama onu anlamsız onu anlamayan dolduramayan ya da ona göre maskeli kişiler ya da gerçek anlamda bazılarında ne annesi ne babası ne konuşacak birileri var ya da bazıları sevdiklerinden uzak, uzakta hiç kimseyi tanımadan hiç kimseyle konuşmadan dört duvar arasında gerçek yalnızlık hangisi? Hangisi daha acı