Nasıl kendime gelip toparlıycam?

Bunun da ortasını bulursunuz.

Orası belli... Neyse olan olmuş... Ben de bir kızı çok beğenmiştim yanlış çıktı ama benim ki çok baştan bitti, bırak sevgiliyi arkadaş bile olamadık ama belki böylesi daha iyiymiş.. Yine de acı verdi... Çünkü sevmiştim..

Yani ben ona uzak duruyordum, çünkü aşırı güzel ve tatlı bir kızdı, ben de yakışıklıyımdır, ortalama üstü... Ama sonra o bana yaklaşmaya başladı, baktım hareketleri de çok naif sempatik, acayip hoşlanmaya başladım, durakta görüyordum bu kızı. Bana yakın durmaya başladı, yolda da kesişiyorduk araçta da yakınımda oluyordu hep, bir gün muhabbet başlattım, beklediğimden de iyi gitti, gülüştük karşılıklı, tamam artık arkadaş olduk, ilerlerse bakıcağız artık dedim.. Çok mutluydum, o akşam mutluluktan uyuyamadım... Ertesi gün gayet arkadaşça yanına gidip sadece merhaba dedim, ben yokmuşum gibi arkasını dönüp uzaklaştı, sonra da hep benden kaçtı... En son artık bir şekil konuştum, sanki ben hiçbir şey yokken onun peşinden koşuyormuşum gibi bir tavırla sevgilim var dedi. Çok yaraladı beni kalbim çok acıdı...

Yani şöyle bir şey hatırlıyorum tam artık iyice yaklaştığı günden önce, metroda yan yana ayakta gidiyorduk, telefonda wp ye baktı hiç gelen mesaj yoktu. Yani sevgilisiyle ayrıydı o dönem herhalde. Canı sıkıldı belki... Dediğin gibi farklı alternatifler arasından elenmiş de olabilirim. Yani aslında en başta korktuğum şey başıma geldi. Zaten onu ilk gördüğüm gün içimde kötü bir şey hissetmiştim..
Bana asıl koyan şey, daha ben hiç bir duygu vs. belli etmeden böyle bir şey yaşamam. Daha önce arkadaşım olan kızlara teklif ettiğimde kibarca reddedilmiştim ama çok da üzülmemiştim onları anlamıştım, çünkü bana insan olarak değer verdiklerini biliyordum ve hep arkadaş kaldık. Ama bu kızın tavrı çok kötüydü, ben ona hiç kabalık yapmadım, teklif etseydim reddetseydi hiç önemli değil...

Keşke karşılaşmasaymışım diyorum ama bende de hata oldu, o ilk soğuk yaptıktan sonra bırak ne hali varsa görsün demedim. Ya onun yüzünden başım derde girebilirdi... Bi kere erken gittim durağa metro geliyor binmiyorum, çünkü benle karşılaşmamak için saatini 5-10 dk değiştirmişti, güvenlikçi niye binmiyorsun kimi bekliyorsun dedi artık durum izah etmeye çalıştım mahçup bir şekilde neyse bari anlayışlı çıkmıştı... ama kız gelse biz bununla hiç konuşmadık tanımıyorum dese, sıkıntı, neyseki adını öğrenmiştim ilk konuşmada. Normalde de mülayim etliye sütlüye karışmayan insanım, yolda teneke görsem tekme atmam... En son da artık metroda herkes indi öyle yanına gittim, o gün de ilk önce konuşmam demedi, işe gidiyorum şimdi falan dedi, o da saçma metro zaten gidiyor, ben de sadece 5 dk. dedim. Yine isteksizdi bari numaranı ver dedim, sevgilim var dedi bir anda...

Neden devam ediyor ki?

Anlıyorum bu durumu atlatman kolay olmayacaktır.
Psikolojik destek alıyormusun?

Sağlıklı biri olsan öyle döven şey yapanlar çıkmaz karşına

Kendi halinde nasıl bunları buldun

İkisi ilede cinsellik yaşadın mı

Evlenmeyi düşünüyormusun

Hangi şehirdesin