Ailemin sorunlarindan biktim?

annem ve babam surekli tartisiyorlar siddet yok. abim asiri tembel calismiyor 25 yasinda sadece anne baba parasi yiyor simdi de evlenecegim diyor. anne baba parasiyla gecinebilecegini dusunuyor galiba :D annem calistigi icin 12 yasindaki kardesime bakmak zorundayim. ev isleri vs hep benim uzerime yıkıldı 13 yasimdan beri simdi 21 yasindayim. hâl boyle olunca hoc bir sey yapamiyorum universiteye bile gidemedim kardesimi birakamadigim icin ben gidersem ev islerini onun üstüne yikarlar diye. annem ve babam yuzunden butun insanlardan nefret ediyorum. kendimden nefret ediyorum. keske yetimhanede buyuseydim diyorum bazen. en azindan oradan ayrildiktan sonra sadece kendimi dusunebilirdim. simdi beni strese sokan bir ailem var. onlarin sorunlarindan dolayi kendimi asla dusunemedim. her seyi erteledim. bir tane bile arkadasim yok. lise bittiginden beri evden cikmadim. arasira online satis yaparak biriktirdigim 150 bin civari param var. sizce ne yapmaliyim? kardesimi birakip gitmek onu bunlarla birakmak bencillik mi olur? artik cok sıkıldım calismak istiyorum ama evin sorumluluklarindan hic bir sey yapamiyorum. babam zaten hiç bir işe yaramayan boş balonun teki. sorun cikarmaktan baska yaptigi bir sey yok. annem calismazsa kendisi de calismiyor. erkeklik gururu diye bir sey hic yok. keske kadin olarak dogsaymis basimiza kalmasaymis. onu erkek olarak bile gormuyorum. nefret ediyorum