Sosyal fobi hakkında ne düşünüyorsunuz?

Ben 30 yaşındayım ve öğretmenim. Çok küçük yaşlardan itibaren hep topluluk içine girme korkusu yaşadım. Bunda ailemin olumsuz tutumlarının, genetik yatkinligimin, babamın beni sürekli toplumda utandirip baskalariyla ve kardeşimle kıyaslamasınin, okuduğum okullardaki yanlış öğretmen tutumlarının ve arkadaşlarimdan gördüğüm psikolojik şiddet gibi nedenlerin etkisi oldu. Okul hayatımda ozellikle lisede ve sosyal hayatımda hep kaygılı yaşadım. Bunları düzeltmek için çok psikologez psikologlara gittim. Kimisi ilaç verip gönderdi kimisiylede görüşmem devamlı olmadı. Hayatım boyunca kaygıyla yaşadım. Özellikle karşı cinsle flört konusunda sorunlar yaşadım. Konuştuğum kişilercede reddedildim ve hep kendimi suçladım. Korkularımın hep üzerine gitmeye çalıştım bazı ortamlarda korkularımı yenerken bazı ortamlarda beni acımasız eleştiren kişiliğimi küçümseyen karı kız bel altı muhabbetleri yapan insanlar yuzunden dahada kaygilandim. Herşeye rağmen mücadele ettim öğretmen oldum çok güzel öğrencilerim var ve onları guldurerek eğlendirerek ders anlatıyorum. Onlarla mutlu oluyorum. Okulda bazı öğretmenlere karşı kaygı duyuyorum. Azda olsa yakın arkadaşlarım var ve bunlarla uzun yıllardır sürdürdüğüm vefalı arkadaşlığın var. Aile ortamında akrabalar içinde kaygimi yendim ama özellikle karşı cinsle flört, kalabalık ortamla kafe, canlı müzik, içkili ortamlar gibi yerlerde kaygımı yenemiyorum. Yeni insanlarla tanisirken ilk konusma nasıl başlatılır bilemiyorum ve karşı taraf ilk adımı atarsa devam ettirebiliyorum. Lütfen bana acımasız yorumlar yapmayın. Sizce ben evlenip mutlu olamazmıyım? Bunları yaşayanlar oldum aranızda?