Benimle konusabilecek kiz arkadas ariyorum?

nasil yani

10 seneye yakin anksiyetem var birazini kendimce yendim diyebilirim ama bu aralar korku ve kaygilarim durup dururken geliyor kalbimin hizli carplasini sagliyor ve bu beni daha fazla korkutuyor sonrasi iyi olmuyorum

bir kac aydir hayattan zevk almiyorum yasayan bir ölu gibiyim diyebilirim hergun ayni seyleri yapiyorum surekli evdeyim cevrem yok ailemle yasiyorum bir planim yok bir amacim yok herseyi biraktim kendimi odama kapatim diyebilirim bir kac aydir

farkindayim herseyin ama icimden disari bile adim atmak gelmiyor hep yalnizim tek basimayim konusacak derdimi anlaticak arkadas bile kalmadi bundan 2 sene önce cok yapsam dolu biriydim yerimde duramazdim artik okadar insanlar canimi yakiyor ki.. hic bir seye bir hevesim kalmadi bu satirlari yazarken bile gözlerim doluyor gerisini sen dusun

dogru maalesef cok hasas bir insanim herkesi kendim gibi biliyorum sonra herzaman kendimi yalniz buluyorum sonrasida kaygilaniyorum bos yere

bu durumu yasayanlardanmisiniz?

bu durumu yasiyorsaniz olabilir tabi