Artık yaşamımda bir amaç kalmadı sanki ölmüşüm de mecburen kalıyorum gibi?

O kadar sıkılıyorum ki sanki dünyamla bağlantım yok dümdüz ve renksiz cansız bir hayatım var. Şu cümleleri sarf etmek bile o kadar garip geliyor ki mutluluk komik bi hayal gibi geldiği için çaba sarf etmek çok saçma ancak işimde başkası tarafından mecbur bırakıldığım için çalışıyorum işte başka bir heyacanı kalmadı hayatımın. Her zaman gittiğim yerler yediğim içtiğim şeyler ve ailem şükürler olsun. Hayatım güzel güzel de sanki zaman durmuş ya kitap son sayfası okunmuş anlatamıyorum

nasıl kurtulurum ve hayatım devam ediyormuş gibi gelir?

Artık yaşamımda bir amaç kalmadı sanki ölmüşüm de mecburen kalıyorum gibi?
Cevapla