Acil bakar mısınız? Ne yapmalıyım?

Klasik bir durum aslında. Üni öğrencisi genç bir kızım ve kendi işimi yapıyorum. Devamlı iş değil, en fazla 3-4 hafta aynı işletme-dükkanda duruyorum. Yani sürekli yerim değişmekte. Hem okuyorum hem de kendi işimi yapıyorum anlayacağınız. 1 yıldır durum böyle ve aslında ilk olduğunu düşündüğüm bir durumla karşılaştım. İş yaptığım yerin sahibi benden yaşça büyük orta yaşlar falan. Muhtemelen bana karşı tuhaf duygular içerisine girmeye başladı. Bu arada herkese oldukça mesafeli ve soğuk biriyim. Adam hatta bunu bile takdir etti. İşim sadece bazen geç saatlere kadar sürebiliyor ve adam dükkanda duruyor çoğu zaman ve ben mola verdiğimde bir ara öyle sohbet etme durumumuz oldu. Ama hiçbir şekilde art niyetli sohbetler değil. Mesafeyi asla birakmıyorum. Hitap şeklim de sizli bizli her zaman. Ben zaten yoruluyorum işte hani art niyet dusunecegi aklımın ucundan bile geçmedi çünkü asla öyle bir yakınlık ya da ne bileyim o tarz bir sohbet hiçbir şey yapmıyorum. Yani daha önce de normal konuştuğum yerler oldu sonuçta iş yapıyoruz. Yaptığım işin beğenilmesi vs illa sohbet dönüyor yani. İlk defa böyle bir şey oldu. Böyle anlamamin sebebi de durduk yere bana bir şeyler vermeye çalışması, işte bazen bana bakarken yakalıyorum falan sonra sık sık iltifat ediyor sohbetim olsun hani davranışlarım olsun. Ve asla kardeş tarzı bir yaklaşımla yapmıyor bunu ki anlayabiliyoruz zaten. Başkalarına tamamen farklı. Hani herkese aynı olsa tamam diyeceğim ama yalnızca bana bu kadar çok kibar davranıyor. İnanılmaz dikkat ediyor hani öyle fiziksel yakınlık vs hiçbir şey yok (umarım da olmaz.) sadece davranışları ve konuşmaları direkt öyle gibi. Yarıda bırakıp gidebileceğim bir iş değil ki zaten böyle inanilmaz derecede rahatsız etme durumu yok. Yalnızca fazla ilgili. Dikkat ederek ilgili yani. Üzülmeye de başladım bilmiyorum yanlış kişiye yanlış duygular besliyor zaten yaşça büyük bir adam. Yani gerçekten ne yapılabilir ki? İşimin bitmesine daha var gibi. Ki karışık başka durumlar da var burada her yer her yere zaten çok yakın. Hani iş yaptim gittim bir daha görmeme olayım yok. Ne yapmalıyım ki? Bir de bilemiyoruz ki insanları. Bugün dikkat eder yarın dikkat etmez asla ve hiç istemediğim durumlarla karşılaşmak istemiyorum. Tavrimi gayet ortaya koyuyorum bu arada ama bazilai durduk yere mi böyle hissediyor veya en ufak şey bile böyle hissetmelerine mi neden oluyor? Yani illa bağırıp çağırmam mi lazım? O da benlik bir durum değil ki bagirmalik bir durum da yok. İnanılmaz sıkıntılı bir durumdayım. Sevdiğim işe gitmek resmen külfet oldu.