Yaşamak istemiyorum hersey boş anlamsiz geliyor patronuma işi birakacagimi soyliyicem neden boyle oldum?

Ettigim için böyleyim normalde guler yuzlu pozitif biriydim ama bıktım artık herkesten

İliklerime kadar yoruldum

Zaten izinliyim cumartesiden pazartesiye kadar

Cikiyorum sabahin korunde aksama kadar geziyorum herkesten uzak ama içim çok tuhaf çok yalnızım hem istiyorum yalnız olmak hemde istemiyorum.

Ben içime kapanmiyim kim kapansın ki biraz once babam ibanima para gonderdi sonra bende ona gondericektim hemen suçlar şekilde ses tonunu degistirip bilmiyormusun para gondermesini diyiyor bu yaşa kadar zaten babalık etmemiş ozguvenimi yerle bir etmis adam. Kaç gündür kötü hissediyorum kendimi ablam ve kardeşim s. lk slak tavir almışlar bana. İş yerinde zaten hiç yok anlayanim. Arkadasimda yok yani yapayalnız hissediyorum kimseyo görmek bile istemiyorum

Zaten temelim aile beni bu noktaya getiren durum aile

Yok maalesef evden ayrilmamda imkansiz

Sanırım öyle olur. Hatta işten cikmak yerine hazır kimse ofiste de yokken sabahlari çıkıp avm de boş duracağıma ofise gitmeye karar verdim. Evde duramıyorum dışarıya çıkıncaya yoruluyorum uykum geliyor uyuyamıyorum. Ofise gitmeye karar verdim sabahlari kimsede yok. Çok aşağılık bir abla ve kardesede sahibim onlarla durmak istemiyorum.

Evet yani işide çok sevmiyorum ama kaçış yolu yinede benim icin fakat haftaya pazartesiye kadar ofise gitsem sabah akşam 5 6 gibi ciksam mudurum patronum kameradan gorup kötü dusunmesinler

Eşyamı unuttum gidebilir miyim yazdim sonra geç cikicam

Dışarıda yoruluyorum şarjım bitiyor eve dönmek zorunda kalıp birde tartışıyoruz o yuzden orasi birkac gün kaçış yolum gibi

Kötü düşünürlermi

Mudurume bir eşyamı unuttum yarın alabilir miyim dedim dürüst mu olmam gerekir

Biriyle konuşuyordum çocuk çok iyiydi babam istemedi evlilik ama bende korkuyordum zatwn iş ciddiye binince evlenip başımı yakmak istemedim evlilik çok zor çünkü annemle whatsap konuşmalarına sahit oldum acil evlenmesi lazım bu çocuktan sonra boule oldu vs konuyu evliliğe bağlamışlar. Halbuki benim tahammul seviyemin bitmis olması kendileri iki yüzlü gibi arkamdan konuşmalarına sahit olmam. Kıskançlıkları bu duruma inanilmaz sinirleniyorum kendilerinde aramıyorlar arkamdan konuşmuşlar kesin çocuk diye acil evlenmesi lazım diye

Herseyden bıktım ailemden herkesten işim olmadan canım çok sıkılıyor isim oldugunda agliyorum isimde huzurum yok evde zaten nefes almak bile zor

İşe ve eve nasıl ara verebilirim ki kiraya destek oluyorum evden çıkamıyorum iki yerede mahkum gibiyim

Aile içinde depresyonumu bile yaşayamıyorum. Herkes tuhaf babamin umrumda bile değilim ablam kardesim slak slak tavir almışlar. Annem ergen ergen tribe girme dedi dün. Biraz once babam beni suçlar sekilde bilmiyor musun para göndermesini diyiyor bu zamana kadar zaten ozguven bırakmayan adam kısacası tahammülüm kalmadı eve hiç kimseye