Otobüste yaşadığım rezillik yüzünden uyuyamıyorum?

Tekirdağ'da güzel bir gün. Hazırlanmışım, arkadaşımla alışveriş yapmaya gidiyorum. Otobüse bindim. Yanımda 2 tane banka kartı var. Bir tanesi dolu diğeri boş. Dolu olanı bastım ama çalışmadı. Temassızı bozulmuş sonradan anladım. 50 kere denedim yok. Herhalde ben beceremiyorum dedim, şoföre dedim bir de siz deneyin. Denedi olmadı. Dedim ne olacak. Şoför dedi birinden rica et bassın senin yerine. Tamam dedim. Sonra ağzımdan o sihirli cümle çıktı;

"Biri bana basabilir mi?".

İlk birkaç salise ben ne dediğimin farkında değilim. Bir anda herkes cama döndü. Kimse göz teması kurmuyor. Kurarlarsa kahkaha patlatacaklarını iki taraf da biliyoruz. Bir kızla göz göze geldim o gülmeye başlayınca ne dediğimi farkettim. Hepsi birkaç saniye içerisinde gerçekleşti. Korku filmiydi adeta. Daha da kötüsü tüm otobüs sessizliğe büründü, bir vatandaş da demedi bari ben basayım. Rezil olmuşum bari karşılığı olsa. Rezil olduğumla kaldım yani. Abi dedim ben ineyim. İndim. Tekrardan otobüs bekliyorum. Boş olan karta para atacaktım. Sonra bir de ne farkedeyim, boş olan kart boş değilmiş. Yani ne olur ne olmaz diğer kartı da deneyeyim desem bu rezillik de yaşanmayacaktı. İçimden küfürler ede ede gittim alışveriş merkezine.

Otobüste ilk gülen kız, zerre kadar insafın varsa beni arkadaş ortamında eğlence malzemesi yapmazsın. "Kanka malın biri bugün otobüste biri bana basabilir mi diye bağırdı ehuehehhe" dediğini duyar gibiyim. Yarabbelalemin.

Bunu okuyan yoldaş, sende de böyle rezillik hikayesi varsa aşağıya yazıver de "benden daha salağı da varmış" diyip uyuyabileyim. Otobüs opsiyonel, rezillik zorunlu.