Mental sağlık vücut sağlığını etkiler mi?

Konuyu uzatmadan anlatmak istiyorum. Ergenliğe girdikten sonra kendimizi ve çevreyi tanıyıp farkındalık kazandığımız zamanlarda bir hallere büründüm. Duygu durum değişiklikleri olur düzelir bu dönemlerde ama benimki artık bir iç savaş haline geldi. Dünya üzerindeki işleri bırakıp insanın ve varoluşun hakikatine kendimi öyle kaptırdım ki artık yaşama anlam veremez hale geldim. Her zaman böyle melankoli hakim değil tabii. Bir yanım "Hayat da ölüm kadar ardı olmayan bir gerçek boş ver bak dalgana." derken diğer yanım da "Ölüm hayatı anlamlı kılsa da her gerçeğin sonu ölüme çıkıyor, ne anlamı var yaşamanın? Sonsuz huzura kavuşayım da bitsin." diyor. Bu iki kafa sadece bu konuda zıt değil birçok konuda hatta günlük yaşamda bile içimde bir kavga halindeyim. Artık ağlayamaz hale geldim kendi duygularımı kestiremiyorum. Duygularımı yansıtabileceğim hobilerimi kullanıyorum fakat bir yerden sonra insan aşmışlık ve üst kavram arayışına giriyor. Konuyu dine bağlamaya çalışan olabilecektir elbet fakat bu konuda da çok tarttığım düşündüğüm ve araştırdığım şeyler oldu. Büyük resim içimde büyük kargaşalara neden oldu. Kendimi seviyorum ve var olabilmeye çalışıyorum fakat bir yerde de hepsi anlamsız gelince beni bir kara bulutlar sarmalıyor ağır duygulara giriyorum. Öyle ki geçenlerde çok güçlü baş ağrıları ve bulantılarla hastanelik olduğumda hiçbir şeyimin olmadığı, psikiyatrim ile görüşmem gerektiği söylendi doktor tarafından. Bu mümkün olabilir mi? Böyle şeyler yaşayanlarınız var mı? Normalde pek soru ve yorum yazmam ama artık bir şeyleri tutamıyorum. 4 yılda bu ikilemler beni çok yordu.