Ailemden soğudum. Hayattan soğudum. Bu durumda yapmalıyım?

Benim gibi olan var mı? Babam ve kardeşim çok benciller. Annem ise çoğu zaman bana sahip çıkmadı. Allah'ın bile beni sevmediğini düşünüyorum. Çok zor durumdayım herşeyi anlatamam ama hayatta ciddi anlamda en kötü şeyleri yaşadım gerek ailemden gerek dışarıdaki insanlardan. Kesinlikle aşk maşk mevzuları değil. Bazen yeter artık diyorum. Ağlasam ağlayamıyorum. Kendimi gelecekte oraya buraya savrulmuş olarak görüyorum. Geleceğim için birşeyler yapıyorken bile yalnızım gerek maddi gerek manevi. Bu durumdan kurtulmak için herşeyi yapacağımı biliyorum ama sonunda pişman olmak istemiyorum ama olacağım biliyorum. Bazen ölsem diyorum biri hayrına öldürse beni o zamanda terk edip gidemeyeceğim bir can var bana muhtaç. Ben hiç bir zaman masumum da diyemem. Depresyonda da değilim. Allah'tan korkum olmasa ardımdan ağlayan can olmasa şimdi çekip giderim. Ailemde bunu biliyor ama umurlarında değil. Ne olur söyleyin ben ne yapayım?