Mezheplere inanıyor musunuz Kuran'da geçiyor mu?

Ayrica soyle bi durum var. Dinini kabul edersen ama kppege dokunursan sadece gunahkar olursun. Ama sirf kendini aklamak icin aslinda oyle bisey yok dersen dinden cikar kafir olursun.

Ayetle hadisle sabittir, farz oluşu kitap, sünnet, ve icma ile sabit, cuma süresi var 9. ayet hatta

@kummervoll Ayette Cuma namazı diye bir şey geçmiyor. bi dk soran da cevaplasın da öyle devam edelim.

Peygamber efendimizin kılması (cuma namazı) bunun en büyük delili değilmidir.

@kummervoll demeye çalıştığım da o. Peygamberimiz Sav. kılmış ve günümüze kadar gelmiş ama açık açık Kur'an-ı Kerim'de Cuma namazı diye bir şey geçmiyor. Aynı bu şekilde mezhepler de bu şekilde dini iyi bilen alimlerin bazı hususlardaki farklılıkları ele almasıyla gelmiş ve sıkıntısı olmayan aksine bize kolaylık sağlayan şeylerdir.

Bütün alimler cuma konusunda hemfikir dir. Farzı ayn'dır mecburi yani müslümana, ticaret yapılmasina bile o saatte Allah müsade etmiyor. Cuma günü müslümanların toplanma ve istişare kararlar alma günüdür.

@kummervoll evet ama sadece Kur'an-ı Kerim'de arayan bulamaz diye düşünüyorum. Bu da bize Hadis-i şerif ve uygulamaların önemini göstermesi açısından önemlidir.

kılabilirler ama kılmak zorunda değiller. benim size anlatmak istediğim şey şu: Kur'an-ı Kerim'de geçmeyen şey yoktur diyemeyiz. Kur'an-ı Kerim bize bizzat buyuruyor Peygamberimiz'e Sav. tabi olmamızı.
Şimdi mezhep farklılıklarına gelirsek.
Denir ki Peygamber Efendimiz Sav. abdestli iken eşinin elini tuttu ardından da eli kanadı. Ve abdest aldı. Acaba kan yüzünden mi yoksa eşinin elini tuttuğu için mi?
Bu konuda kimi mezhepler kanı, kimisi de eşinin elini tutmasını abdest almasına sebep görmüşler.
Mezheplerin durumunu kötü görmeyin onlar fikir farklılıklarıdır ki bu da zenginliktir aslında.

ortada kimse gel ben mezhep kuruyorum diyerek mezhep falan kurmadı. Görüş farklılıkları zamanla mezhep adı altında teşekkül etti.

buyur seni dinliyorum

hayır

bak bunu şirket gibi düşünüyorsun öyle bir şey olarak düşünme. Bu sadece ictihad denilen bir şey. Biraz araştırmanı naçizane istiyorum.

Peygamberimizin Asr-ı Saâdetinde sahâbenin bir kısmı devamlı olarak Allah Resûlünün yanında kalıyor, Kur`ân`ı ve hadîsleri ezberliyor, onların mânâlarını iyice kavramaya çalışıyorlardı. Hazret-i Peygamber`in Kur`an`ın hükümlerini nasıl uyguladığını bizzat görüyor, âyetlerin iniş sebeblerini biliyorlardı. Hz. Peygamber`in vefatından sonra, bu sahâbeler Mekke ve Medine dışına çıktılar, çeşitli İslâm memleketlerine gittiler. Bunlar, gittikleri yerlerde Hicaz`dakinden farklı örf ve âdetlere sâhip insanlarla karşılaştılar. Halk gelip dinî mes`eleleri kendilerine soruyor, onlar da o mes`ele hakkında Kur`an ve Sünnetin hükmünü bildiriyorlardı. Sorulan mes`ele hakkında Kur`an`da ve hadîste hüküm bulamazlarsa, o mes`elede ictihâd edip mes`eleyi açıklığa kavuşturuyorlardı. Sahâbe, gittikleri şehirlerde, hem hâkim, hem müftü, hem vali, hem muallim durumunda idiler. Bulundukları yerde âdeta birer ekol meydana getirmişlerdi. Birbirlerinden çok farklı yerlere dağıldıkları ve farklı örf ve âdetlere sâhip insanlar içinde yaşadıkları; bilgi, zekâ ve kavrayış bakımından da aralarında farklar olduğu için, sorulan mes`eleler karşısında pek tabiî olarak farklı ictihadlar, ayrı görüş ve kanaatlar ortaya çıkabiliyordu. Bir sahâbînin etrafında toplanan talebeleri, o sahâbînin kendisinden sonra da onun sistemi ve metodu doğrultusunda ictihad yapmaya, kapalı olan mes`eleleri çözmeye, cem`iyette yeni ortaya çıkan durumlara hükümler bulmağa çalıştılar. Bu çalışmalar neticesinde, zamanla fıkhî mezhebler teşekkül etmeye başladı. Bâzı mezhebler kendilerine fazla taraftar bulamadığı için, zaman içinde kaybolurken; bugünkü 4 büyük mezheb umumun teveccühünü kazanarak kuvvet buldu, yaygınlaştı ve günümüze kadar geldi.

şey ben anlamadım neydi isteğin. Hangi cevaptan aradığını buldun bileyim de ben de dikkat edeyim ona göre.