Çok küçükken kafamda güneş olarak canlandırmıştım hatırlıyorum. Güneş batınca hayat biter herkes uyurdu, güneş doğunca hayat tekrar başlardı🤣 Güneş olmadan hayat mümkün değildi, bitkilerin fotosentezi vesaire. Daha sonrasında biraz daha geniş perspektiften bakarak ve detaylı düşünerek evrenin yapısını da analiz edince işi çözdüm:) 5-6 yaş gibi
Bulutlara bakınca dev siluetler oluştururdum beynimde ve o bulutların Allah olduğunu bizi izlediğini düşünürdüm. Yaptığımız her şeyi görüyor istediği zaman görünüyor istediğinde görünmez oluyor diye kurardım kafamda.
Dinlerin ve toplum etkisiyle ben tanrıyı erkek sanıyordum cinsiyetsiz olması algılıyamıyordum ve sadist olduğunu ve korktucu olduğunu düşünürdüm aslında içten içe sevmiyordum
Samanyolu kanalında bir film vardı ama adını hatırlamıyorum, orada iste beyazlar içerisinde bir tane ak sakallı amca ölen kişileri sorguya çekerdi işte onu Allah sanardım jdjsnnznsjsg
Korku ya. Hatta ergenlige yeni girdigim zamanlar cinsel seyler dusunmemeye calisiyordum. Hatta ruyamda bunlari düşündüğüm icin kiyamet gunu ultra ekrandan tanrinin bunlari aileme izlettigini falan görüyordum:D