Eşyalara sanki birisiymis gibi sevgi göstermek sevgi istemek?

Cidden kac yıldır yanlızım tam olarak bilmiyorum aile içi normal onlar yanımdalar ama yanlız hissediyorum gülüyorum ediyorum ama boşluğa bakıp odamı inceliyorum dağnıklığa bakıyorum ne kadar yanlız olduğuma bakıyorum ne kadar bakımsız olduğuma bakıyorum neden bilmiyorum ama hafiften üstüme yük biniyor 7/24 tekli kanepede oturuyorum aklıma yaşıtlarım geliyor onların birsürü arkadaşları var ben yapa yanlızım arkadaşım olsun istiyorum beni seven olsun istiyorum bir yandan da istemiyorum birisini görünce veyada konuşunca kaşlarım çatılıyor içimden ben napıyorum diyorum onu rahatsız ediyormuşum gibi hissediyorum onun duygularını hissedebiliyorum ve iğrenmeye başlıyorum eşya derken 7/24 oturduğum kanepeden bahsediyorum vicudum anlık tepki verip sanki birisine yaslanıyormuşum gibi hissediyorum beni seven birisiymiş beni destekleyen birisiymiş gibi hissediyorum ve anlık olarak düşüncelerim herhangi bir insanı istememi düşünüyor sonra ben napıyorum diyip kendime vuruyorum bundan çok sıkıldım sosyalleşmek isterdim beni seven birisi olsun isterdim ama bu bana imkansız geliyor herzaman kendimi kandırıyorum daha tanımadığım insanlar var diye boğuluyorum ama yinede kendimi mutlu etmeye başlıyorum dans ediyorum eğleniyorum ama kendime zamanım bile yok hissediyorum başka birisi yanımda olsa bile zamanımı ona dahi veremiycek hissediyorum