Hayatta uğramadığım haksızlık kalmadı. Yaşamak işkence haline geldi. Nereye kadar böyle?

Bir an önce iç organlarım iflas etsin de öleyim dertten vicdan azabından ciğerlerim yanıyor kalbim yanıyor. Geçmiş travmalar zinalar tecavüzler istismarlar. Ben böyle olsun istemezdim. Artık bir yere ait değilim sanki. Erkekler sadece kullanıp atmaya bakıyor ben ise hep sevilmek istedim. Başkalarını severken beni sevmediler

Hayatta uğramadığım haksızlık kalmadı. Yaşamak işkence haline geldi. Nereye kadar böyle?
Cevapla