Tuhaf bir şey bir bakabilirmisiniz?

Raporum yeni bitti dışarıya sadece zorunlu iş sebebiyle çıkıyorum. Aileme sığınamıyorum çünkü onlar sığınılacak bir liman değil. Arkadaşlarım yok. Yalnız başımayım. Yukarda yazdığım sadece 2 tanesi. Şu son 3 aydır cehennemi yaşıyorum. her şey üst üste geldi. Herşeyimi neredeyse kaybettim. Sürekli bir şeyler duyuyorum görüyorum. Kaldıramıyorum artık..

Ne kadar kıyaslanabilir bilmiyorum ama 2014 senesinde hayatımda yaşamam dediğim ne varsa yaşadım. Üstüne de babamı kaybettim. Daha çok 15 -16 yaşındaydım. Sıfırdan başlamak zorunda kaldım annemi kardeşimi geçindirmek zorunda bırakıldım. Benim de ailem yoktu kapımı çalıp da neyiniz var demediler ama şimdi 23 yaşındayım her şeyi kendi ellerimle yeniden birleştirmişim diyorum. Kimse için var değilim aslında yok olsam da olurdum ve o zamanlar kendimi kestim babamın hastaneden çıkamayacağını öğrendiğim gün eve geldim bıçağı alıp ellerimi bileğimi kestim durdum bağırdım çağırdım ama olmadı.
Annemle o dönem hiç iyi değildik çünkü her şeyin sebebi oydu.
Ben şu an kendim için varım. Bence sende öyle olmalısın bu hayat hiçbir zaman için bitmiş değil. Zaten eninde sonunda gideceğiz bu dünyadan bari güzel yaşayalım çaba gösterelim değil mi..
Cidden anlattıklarına üzüldüm bir anda her şey eksi günlerim gözümün önüne geldi. Misal buraya giriyorum görüşler yazıyorum ama bundan ibaret değilim.

Benim de öyle çevrem yoktur bir iki arkadaşım var ama arkadaş dediğinde anladığı kadar destek olabiliyor o kadar tabii ki yetmiyor ama kafa dağıtıyorsun en azından..

Sen kendi düşüncelerinin esiri olmuşsun şu an. Gerçek dışı şeyler beynini meşgul ettikçe dünyadan uzaklaşıyorsun

Ne kadar da güçlüsün. Bende sıfırdan hayata atıldım. Ya tutarsa diye iş çoğunluğu olan bir şehre geldim. Buldum ev tuttum yavaş yavaş döşüyorum hala bitmedi. Ama inancın olsun psikolojik olarak hiç bir şey kaldırmıyor kafam. Beynim sürekli oyunlar oynuyor. Sık sık deliriyor muyum eğer deliriyorsam ne zaman tamamlanacak gibi düşünceler dönüyor sürekli farklı gerçek dışı şeyler hissediyorum bazen sol elimin alev aldığını ama beni yakmadığını bazen kanatlarım olduğunu bazen başka bir şey. Bende güçlüydüm ama şu son aylar o kadar çok şey üst üste geldi ki hatta şöyleki ben yıkılana kadar sonu gelmedi. Şimdi boş boş bakıyorum beynim boş kafamın içi hava dolu gibi. Saçma sapan şeyler yaşıyorum. Delireceksem de neden bu kadar uzun sürüyor?