Ölüm gerçeğini unutuyor muyuz?

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz ya şu dünyada anca bir yerde görünce aklımıza geliyor ölüm kara kara düşünüyoruz öteki tarafta ne yapacağız diye ama ertesi gün unutuyoruz bu gerçeği ben daha hiç canımdan çok sevdiğim yakınımı kaybetmedim yani ailemden birini Ama bu aralar bu çok aklıma geliyor haddinden fazla sürekli ağlıyorum anneme bakınca ağlayasım geliyor bir gün onların öleceği gerçeği aklıma geldikçe kendimi tutamıyorum ona baktıkça bu yaşına kadar çektikleri geliyor aklıma ve belki de benim daha bilmediğim neler yaşadı artık mutlu olsun istiyorum ama elimden bir şey gelmiyor ben bilerek veya bilmeyerek onu ne kadar kırsam da o yine beni affedip hiçbir şey olmamış gibi yapabiliyor nasıl aşacağım bu durumu psikolojim bozuldu artık biraz içimi döker gibi oldum şu an ama bunları yazarken bile hüngür hüngür ağlıyorum ekranı göremiyorum annemi çok seviyorum ve ona bir şey olsun istemiyorum
Ölüm gerçeğini unutuyor muyuz?
Cevapla