Abim küçükken benimle hiç konuşmazdı ilgilenmezdi sevgi pek göstermesi ilgisizdi şimdi aynısını ben yapıyorum ona yanlış mıyım?

Hep özgüven sorunu ile büyüdüm kendi başıma çok şükür bayağı geliştirdim ama inanın o yanıma gelince evde olunca konusasim gelmiyor ozguvenimi düşürüyor niye böyle

Umursamiyorum ama bir yandan da vican azabı çekiyorum bir kardeş ilişkisi böyle olmamalı. Valla benden küçük kardesim olsa ölümüne destek veririm öyle severim ki onu.

Küçükken birde ağır eleştirileri vardı kimi zaman komiklik olsun diye dalga da geçerdi ama öyle büyük kötülüğü yok sadece ilgisiz soğuktu bana karşı. Hiç bilmem onunla konuştuğumu elini sıktığımi birbirimizle guldugumuzu.

Acaba diyorum bunun farkında mı