Açıldım diye akrabalarım hala beni ayıplayıp arkamdan dedikodu yapıyor benim karakterimin merhametimin bi önemi yok mu?

2 sene önce açıldım, açık giyiniyorum elbiseler falan ama hala namazı bırakmadım, vicdanım ne kadar sızlasa o kadar ibadet ettim geceleri bile kalkıp kuran hadis okuyorum bunlar benim içimi ferahlattığı ve bana iyi geldiği için aynı zamanda alışkanlık oldu bırakınca eksiklik hissediyorum, ben sadece kendim oldum başka bir şey yapmadım kendim olduğum ve beni iyi hissettiren şeyleri yaptığım için pişman olmadım. istediğim kıyafeti giydim süsümü yaptım ve dinime hala düşkünüm yine arkamdan demediklerini bırakmamişlar yaşım 22 ne zaman kabullenecekler. Aklı başında insanlar cevap verirse sevinirim. Ben böyle mutluyum ama huzurum kaçıyor. Onlardan çok ibadet ediyorumdur inanınki ama ahlaksz o... Sen oluyorsun artık batmaya başladı