Yüzyıllık Yalnızlık'ı okuayan arkadaşlar, lütfen bakar mısınız?

Arkadaşlar kitabı yarıladım sayılır, ama sanal ortamda çok sık gördüğüm bu söze hala rastlamadım. Bu sözün Yüzyıllık Yalnızlık'tan alıntı olduğu söyleniyor, ama ben rastlamadım bu satıra henüz. Okuyan arkadaşlar, şayet Yüzyıllık Yalnızlık'a aitse kaçıncı sayfada bu söz?

“Birisi, kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında,
cırt diye açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden…
Birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde,
bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıveriyor.
O yüzden değil mi, içimizi tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız,
ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız? -
anlatsam mı, anlatmasam mı?- kararsızlığımız, -bu sevgi beni acıtır mı?- kuşkularımız…
Her zaman seni üzecek birileri olacaktır.
Tek yapmamız gereken; sevginin bize vadettiklerine güvenmeyi sürdürmek,
ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek.”