Ne yaparsam yapayım dışlanıyorum?

Hiçbir zaman kimse tarafından sevilmedim ama sevilmek için insanlara iyi davrandım. ne yaparsam yapayım kimse beni sevmiyor. Geçen sınıfta birisiyle tanıştım tam kafa dengi biraz sessiz sakin ama yine de eğlenceli ama bugün beni sattı. Ona yaklaşmaya çalıştıkça benden kaçıyor. Temas etmesem bile beni istemiyor gibi davranıyor. Beni gerçekten isteyip istemediğini anlamak için gün boyu konuşmayıp ondan uzak durdum ama bugün gayet iyi geçmişti hatta barıştık bile... ama öyle bir şey olmamış sadece beni kandırmış... Bende başkalarıyla takılırım deyip diğer insanlarla takılmaya çalıştım ama kimse yüzüme bakmadı bile.. belki de fazla çirkinimdir tabi onlarda haklı kim benim gibi birisiyle arkadaş olmak ister ki... Girdiğim her ortamda dışlanıyorum aralarına girmeye çalışsamda dışlanıyorum. Normalde de dışlanırım ama bu kadar şiddetlisini ilk defa yaşıyorum. Bazı insanlar abartma vs. diyor ama gerçekten benim için çok ağır artık arkadaşım diyebileceğim kimsem yok. Hayat eskisi gibi iyi değil. Her zaman sosyalleşmek için çabalıyorum ama her seferinde olabileceğinin en kötüsü oluyor. Hayattan umudum tükenmeyen başladı. Bu kadar küçük yaşta psikolojinin yerle bir olacağı aklıma gelmezdi. Başıma gelen tek şey bunlar değil daha fazlası var.. Her girdiğim ortamda dışlandım kimse tarafından sevilmedim herkes benimle oyun oynadı benimde saflığıma geldi artık sevgi diye bir şey benim için yok. Ama hâlâ bir umudum var belki her şey eskisi gibi olabilir ya da eskisinden daha iyi de olabilir. Sizce dışlanmamak için yapmam gereken ne/neler?