Ömrünüzün 5 yıl kaldığını öğrenseniz, hayatınızda neler değişirdi? Mesela agresifleşir miydiniz? Yoksa daha mı sakin kalırdınız?

Yaşamın en güzel yanı belki de bilinemez oluşu. Çünkü bana göre yaşamın kendisi, başlı başına bir keşfetmek. Issız bir adada yaşam aramak gibi. Deneyimlemek yaşam. Bu yüzden ölüm aklımıza gelmiyor. Ama sanırım ne zaman öleceğini bilen birisi için yaşam çok katlanılmaz olması gerek. Solmakta olan bir çiçek gibi, etrafıdakileri de soldurur bazıları. Çünkü yaşamı çok seviyordur

Sizin gibi düşünmeye başladığım zamanlar, kaçışı olayları kişileştirmede arıyorum. Ben hayatı bir keşfetmek olarak görüyorsam, ve bu benim gerçeğimse, diğer insanlar hayatı bir keşif olarak görmüyorsa bu beni ilgilendirmemeli diye düşünüyorum. Çünkü herkesin gerçekliği farklı. Salt olan bana göre tek, yaşam. O yaşamın gerçekleri, tamamen izafi bir yanılsama. Kişiden kişiye değişir. Bu yüzden gerçekler bir cevher. O cevherin parçaları ise doğrularımız bu apayrı bir görece. Konumuza dönersek, ölümü bilmek güzel olmamalı. Çünkü ölüm taşıması çok zor bir yük. Aslında bakarsanız, ölümü kucaklayanlar çok büyük saygıyı hak ediyor. Bu yüzden Achilles'e aşık olabilirim. Hayatımdaki tek aşık olduğum erkek Achilles olabilir.

Ben ölümden korkmayanların kaybedecek bir şeyi olmadıklarını düşünüyorum. Kaybedecek bir şeyleri olmayan insan ise, insanlar arasındaki en tehlikeli kişi olmalı çünkü yaptıklarının vicdanı sorumluluğunu üstlenmez, o sadece yapar ve devam eder. Hayatı düz bir çizgidir, bir de evet ve hayır vardır. Sizdeki bu pozitif yaklaşımın nedenini, hayatınızdaki pozitif enerjiyle alakası olduğunu düşünüyorum. Çok eski bir mit, hikaye var. Eskiden bir adam bir falcı kadına gider ve kaderini öğrenmek ister. Falcı kadın ona der ki: 1 yıl içinde öleceksin. Adam 1 yıl boyunca ölümünü bekler. Öyle bekler ki, ölümü beklerken saçları beyazlamış, vücudu bitkin halde gelmiştir. Bir başka örnek. Shakespeare'ın Macbeth adlı oyunuda, Macbeth'in önüne 3 cadı çıkar ve ona bir gün kral olacağını söylerler. Macbeth buna inanmaz ve karısıyla paylaşır. Karısı onun aklına girer ve kralı öldürerek Kral olur Macbeth. Şunu dikkat etmenizi istiyorum, o adam falcının söylediklerinden dolayı etkilenip kendi ölümünü hazırlamış olabilir mi? ve Macbeth, aslında kaderi dediği şeyi kendi yazmış ve oynamamış mıdır? Yani Kaderi elimizde bulunduran bizler, biz oyuncular, ölüm karşısında, hem de onu beklerken, nasıl onu kucaklayabiliriz? bu korkunç...

2 sene önce burada sel oldu ve bir kadın elektrik direklerine sarılarak can verdi. Kimse kurtaramadı çünkü çok yağış vardı. Bağıra bağıra öldü kadın. Ölümden korkmuyordu belki, ama öleceğini biliyordu, kurtulmak istiyordu, o çığlıkları biraz daha yaşamak içindi. Emin ol, ölüm sana geldiğinde böyle olamayacaksın

Sorumun içeriği benimle alakalı değildi, başkası için sormuştum. Bana gelirsek ben ölümden korkuyorum, çünkü yaşamı keşfetmek için yeterli kadar zamanım olmadı. 21 yıl bence çok erken. Ve kendi soyumu devam ettirmek istiyorum. Kendi krallığımın ilk tohumlarını ekmek istiyorum. Her şeyi keşfetsem (görece) bu dediklerim olsa torunlarım olsa, ölmek ister miydim? istemezdim. Neden isteyeyim ki? ama aslında açıkçası, insanı öldüren şey ölüm değil, yaşlanmak. Yaşlanınca zaten yarı ölüsün.