Depresyondayım, yardım edin! :(

lisedeyken ki halimsin. NE çok üzülürdüm. Ben insanlardan medet bulmadım tabi kitaplara gömüldüm, kişisel eğitimime gömüldüm; ingilizce öğrendim mesela pc de kendimi geliştirdim baktım zaman geçmiş ben kendımle uğraşırken sonra da üniversiteye ve hayatımın en güzel zamanını yaşadım üniversitede malüm nefret ettiğim şehirden kurtulmuştum. Üniversiteden sonra bölüm birincisi olmama rağmen bilerek alttan ders bırakmaya bile çalıştım bir yıl kalım o arada meslek kurum ailem geri dönmem hususunda umutlarını kessinler diye her şeyi planladım hatta gelecek yıl için ev sahibim ile bile anlaştım. Bırakmayı planladığım sınava girerken ablamla telefonda konuştuk ve babamın maddi sıkıntılardan ötürü kendisini çok harap ettiğini sağlığından korktuğunu söyledi, o an tüm hayallerimi suya düşürdüm ve o dersi de verdim. Nefret ettiğim şehirdeyim şu anda. O yüzden seni çok iyi anlıyorum ben çıkamadım şu anda Kpss ye deli gibi hazırlanıyorum ki tekrar fırsat bulum gitmek için. Yani diyeceğim o dur ki sende bu istek varken nasıl olsa gideceksin o zamanını kendine üzülerek değilde kendine yardımcı olarak geçir. Madem yakının yok , onlarla harcayacak zamanın da yok demektir.Şimdiden sarıl eğitimine... Bizim için en hayırlısını dilerim.

Eldeki imkanlar ile mutlu olmaya çalışacaksın bunu öğrenmelisin yoksa çevremde kimse yok debresyondayım yok bunalimdayim yaşın kaç başın kaç ? Hayatla mücadeleyi en cesursa yapacak yaştasin sen çekilmişsin köşene debresyondayım şimdi telefondan yazıyorum kızgın surat simgesi yapamadım çok kızgın bir surat ile yazdım ona göre :)