Ait olduklarıma sahip olmayı istiyorum ya çok şey istiyorum ya çok erken istiyorum bilemiyorum.
Aitsizlik hissi yaşayan var mı?
Ait olduklarıma sahip olmayı istiyorum ya çok şey istiyorum ya çok erken istiyorum bilemiyorum.
Kendimi bildim bileli. Yine depresyona sokayım mı seni? Korkma abi, sadece şaka. Özür dilerim geçen ki için.
Aslında yaşadığın durumu anlayabiliyorum çünkü bir kaçını yaşıyorum (dum) özür dilemelik bir şey yok :)
Sadece insanlar bana kendimi düşündürmek için zaman tanımıyordu hep başka şeyler düşünüyordum bu aralar kendime odaklandım budist gibi içime kapandım kendimle dertleşiyorum yani olay tamamen benle alakalı sıkma canını sen :)
Ayrıca başka zaman gerçek seni dinlemek isterim dediğim gibi kendimle bağdaştırdım biraz.
Ben uzun zaman öyleyim bende galiba filozof kafası var atamiyorum bu hissi
Filozoflukla alakası yok dostum ruhani bir buhran.
Yok anlatamadim çok farklı şeyler düşünüyorum normal çalışmıyor aklım her şeyde mantik sorgulama çabası içindeyim sorgulamaktan ani yasayamiyorum
Neden sorguladığını sorgula biraz da
Tamam çekeriz
Şu an birkaç yıldır kendisinden sıkıntı çektiğim bir duygunun adını bana söylemiş bulunuyorsun...
Hendekte bulunduğum her an yaşıyorum bu hissi. Çünkü nefret ediyorum.
Nefretin neye?
İnsanlara, bulunduğum ortama, yere... her şeye.
Anlıyorum..
Bu kadar anormallikte normallerin anormalleşmesi ve bunları normal karşılamaları bütün bu anormalliğe isyan bayrağı çeken seni anormal görmeleri vesaire falan herhalde yanılıyor muyum?
Açıkcası bende kırgınım insanlara.
Abidik gubidik mekanlara yükledikleri anlamlara havası olmayan ortamlara hava pompalayanlara pek bir şeymiş gibi görünmelere
Ve ilginçtir ki alim gibiler lafa gelince konuşurlar ederler yargılarlar kıyafet biçerler
“Hepiniz alim olmuşsunuz benim 10 sene önceki halim gibi.”
Yanılgım varsa aktarabilirsin.
Haklısın bak.
Cevap
4Cevap
Kimseye ait de sahip de olmak zorunda değilsin ki
Kendini mutlu et hayat çok kısa
Kast ettiğim sadece kişi değil mekan oluşum aklına ne gelirse :) hayatımı kişiler üzerine inşa edecek kadar dar değilim
Bu durum bende hep var kendimi bildim bileli
Ama güzel bişey olduğunu düşünüyorum hiçbir şeye bağlanamamak
Bilmiyorum bazen boşluk hissi veriyor sanki ben olduğum yerde durmuşum etrafımda akan kalabalık arkadaş gürültüsü hayat sıkıntıları birer birer bana omuz atarak geçiyor
Zevk almaya çalış
Şu anı bir daha tekrar edemeyeceğine göre kıymetini bil
İnsanlar olumlu düşüncelerle kanseri yeniyor
Herşeyin başlangıcı psikoloji kendini nasıl motive edersen öyle hissedersin düşünce gücünü iyi kullanmalısın
Fazla realistim herhalde her şeyin kötü yanını direkt görürüm iyi yönlerini de görürüm fakat o kadar çok kusur var ki bence mükemmeliyetçiliğimi törpülemeliyim
Dediğini denedim olumlu bak olumlası vesaire ama ben bardağın dolu tarafına bakamıyorum çünkü olaylara bardaktan bakmıyorum.
Aslında ihtiyacım olan beni motive edecek bir şeyler bulmak bunu hiç düşünmemiştim şöyle bir hayatıma bakıyorum motive eden tek şey yazdığım yazılarım ama genelde distopik olduğundan dolayı iç karartıcı ve kolay kolay kimsenin kaleme alamayacağı şeyler ama bunlar beni rahatlatıyor çünkü döküyorum içimi kusup rahatlıyorum sanırım yazmaya yönelmeliyim sağol görüşün için
Umarım herşey istediğin gibi olur iyi geceler 😌
Enerjimin uyustugu insanlarla birlikteym hayata ve sahip oldugum konuma aidim teşekkürler
İşim gereği bunu en çok hissedenlerdenim. Çünkü bir yerim yok.
Ben yaşıyorum zaten ait olduğum yerde.
Ait olduğun yerde bunu mu yaşıyorsun yoksa ait olduğun yerde keyfin yerinde mi?
Bende yalnızlık hissi çok aşırı var
Sebebini bilmiyorsan sonucuna ulaşamazsın
Umarım geçer
Sebebi nedir özel değilse?
Türkiye de hatta dünyada aileler çocuk yetiştirmede bilinçsiz davranıyorlar.
Empati desen malum...
Şu soruma göz atabilirsin
Çocuk nasıl yetiştirilmemeli? ↗
Hiçbir zaman bir yere ait olamadım
Ortokul-Lise hayatımda bu durum bende vardı.
Atlattın mı?
Pek sayılmaz
evet oluyor bazen
Hayır
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar