Hayatı anlamaya başlayınca yalnızlığa depar atıyorum.

islamdan uzak yaşamanın yan etkileri bunlar. niye böyle dedim. Anlattıklarına göre çevren öyle. ee bana dostlarını göster sana kim olduğunu söyleyim. çevren öyleyse sende öylesindir. hadi değilsin. çevren öyle. arada sap gibi kalmışsındır. çevreni daha düzgün seçmeliydin. hepsi varsayım itham etmiyorum

eninde sonunda herkes yalnızdır. ama dinlenme ve kaçış arasında bir fark var. kaçış için gidilen yalnızlık seni iyice kendine sürükler. kaçamazsın. dinlenmek ve güçlenmek için yalnız kalmalı insan. sonra tekrar hengamenin içine dönmeli.

neden? ne kadar yalnızlık sana kendini anlatıyorsa hengameler de hayatı anlatıyor. hayatı her geçen gün bir daha anlamadan yaşa yaşa, nereye kadar?

Aslında hem evet hem hayır , kalpler özgürdür onlar sever ve saklar , bazı şeyleri unutmak istediğimizde biz göremeyelim diye en derinlerine saklarlar , inancını kaybetme sakın ; seçtiğimiz yollar zorlu olabilir ama iyi insanlar gelicek. Huxley in dediği gibi hayat bir satranç tahtası , doğa kanunları oyunun kuralları ve karşımızdaki rakibi göremesek de iyi oynuyor.

32 yaşındayım ve bende bu Düşünceye büründüm. şu an hayatımda kim mi var? Kendi Çekirdek ailem ve Eşimin çekirdek ailesi. Gerisi sadece zaman geçirmemize yardımcı olan elementler. Kalbim sadece kan pompalamalarına geç bile kalmış diyorum bazen. Yalan aga herşey yalan. Deve diken ilişkisi olmuş hayat. Ha sanmasın kimse bizim dost Dediğimiz adam yok! Illa var " can desek can mal desek mal"... Ama şunu biliyorum ki herkes bizden vaz geçebilir ya da geçebiliriz kandaşlarımız haricindekilerden.

Ben de ayni duygulari yasiyorum hocam ama emin ol bir gun birisi cikiyo karsina ve butun yasadiklarini unutturuyo sana oyle guzel oluyo bir insan oluyo ki hicbiseyin onemi kalmiyo. Sabirli ol eminim sen de bulursun oyle birisini.

ben kendimi bildim bileli böyleyim.. bırak yakın arkadaşı doğru düzgün arkadaşım bile yok.. ama alıştım bu duruma uzun zamandır sevgilim bile olmadı.. alıştım bu duruma da yalnızlık bir yerden sonra sıkıyo..

Belki de pek anlamadan yaşamk lazım hayatı. Anlamaya çalışınca anlaşılıyor ama tadı kaçıyor o zaman. Sakız yutmak gibi.