Kendimiz için düşündüğümüz ve harekete geçtiğimiz doğru adımlarımız muhakkak olur. İyi ki de yapmışım dediğimiz olaylardır. Yıllar yıllar geçer gider ve yine de düşünürüz o gün verdiğimiz o karar ne kadar da doğrudur. Mesela spor salonuna yazıldığımız ve spora başladığımız o gün (devamını da getirmişizdir), mesela seçtiğimiz meslek ve bununla ilgili girdiğimiz sınavlardaki başarılarımız, mesela tanıştığımız ve yollarımızı birleştirdiğimiz o güzel insanlar, bu örnekleri çoğaltmak mümkün.
Pişmanlıklar
Pişmanlıklarımız, hayatımızda olmazsa olmaz dediğimiz hatalarımız. Bazen kendimizi perişan ederiz, geçmişe dönmeyi ve o hataları bir daha yapmamayı dileriz. Bu hiçbir zaman mümkün olmayacak biliriz ama yine de bunu istemekten hiç vazgeçmeyiz. Hepimizin vardır muhakkak, girdiği sınavı veremediği durumları, tanıştığı insanlardan yediği darbeler, yanlış hatalar sonucu sapılan dar yollar, karşılaştığımız ve tanık olduğumuz kötülükler, tesadüfler ve belki de kader dediğimiz deneyimlerimiz.
Biliriz ki geçmişe bir daha dönmeyeceğiz ama kendimizi üzüp dururuz.
Birçoğumuzun başına gelmiştir, yaşadığımız o pişmanlığı, asla yapmayacağım dediklerimizi tekrar yapmak. İkinci tekrarımızda bile akıllanmayıp yine büyük konuştuğumuz olayların tekrar tekrar başımıza geldiğini deneyimleriz.
Bugünkü sen
Dönüp geçmişe baktığınızda ve bugünle karşılaştırdığınıza, şimdi daha iyi düşündüğünüzü ve birçok hatanızı tekrarlamamaya başladığınızı görürsünüz. Artık daha güçlüsünüzdür, daha güzel kararlar alabiliyorsunuzdur. Yine hata yapacağız elbet ama geçmişte yaptıklarımızın aynısı olmayacak bir nebze. Tekrarladığımız hatalar da olur ama bunun için kendimizi affedemediğimizi görünce, aslında saçmaladığımızı fark edeceğiz.
Şunu bilmeliyiz, hata yapmanın sonu yoktur, doğru kararlar aldığımız gibi yanlış kararlar aldığımızı da daima göreceğiz. Belki yine pişman olacağız ama geçmiş deneyimlerimiz ve pişmanlıklarımızdan ders aldığımızı gördükçe, yeni pişmanlıklarımız ile daha barışık yaşayacağız. Bu belki çok zaman alacak, bu bir olgunlaşma süreci olacak. Bunu kimimiz 20'lerinin sonlarında kimimiz, 45'lerinde fark etmeye başlayacağız. Belki çok azımız hala kendimizi suçlamaya ve böyle yaşamaya devam edeceğiz.
Bugün güzel karar verebiliyorsak, geçmişteki hatalarımızın payı büyük, bugün kendimiz için daha güzel insanlar seçebiliyorsak, geçmişte karşılaştığımız veya seçtiğimiz insanlar sayesinde olacak, bugün kendimizi suçlamayı bırakıp, ne kadar güçlü ve ayakları yere ne kadar sağlam basan bireyler olmaya başladığımızı göreceğiz. Bunun için geçmişteki hatalarımız için kendimizi üzmeyi bırakırsak, başarmaya başlayacağız.
Güçlü olabilmek için, insan önce kendisini affetmeli. Belki başkalarını affetmeyi de bu yol ile öğrenmeye başlarız.
Yüzlerce talihsizlikler ve arada sırada denk gelen ama pratik hayatta çok da faydası olmayan bir kaç talihli olay, bir kaç gurbet ve hayat tecrübesi sayısız film, stres dolu bir yaşam ve sonuç : İşte ben.
Ben çok beğendim bu benceyi. İnsan hatalarindan ders ala ala büyür. Ve ben olgunlaştıkça kendimi daha çok seviyorum. Var mi acaba başka benim gibi psikopat biri daha 😃
En İyi Cevaplar