Bir Hayvanın Arkadaşlığını Bin İnsana Değişmeyeceğimin Gerekçesi Olaylar

Çoğumuzun bildiği bir konu aslında bu; çoğu insan iki yüzlüdür, çıkar elde edemeyeceğine yaklaşma gereği duymazlar, en kötüsü de yalancı, sahtekar ve sinsi olmaları sanırım. Biliyorsunuz, bunlar maalesef insanların neredeyse yüzde sekseninde ve hatta daha fazlasında görülen içler acısı, karakteristik durumlar.

Genellikle bir insan ile arkadaş olma evrelerimiz hep aynı sonuçlanır. Sanki değişmez bir gerçekmiş gibi, güzel başlangıçların bitiminde karşımızdakini yeterince tanıyamamış olmaktan veya tamamen yanlış tanıdığımızdan yakınırız. Bana gerçekten dostum diyebileceğiniz kişileri sayın desem size, en fazla üç insan sayabilirsiniz büyük ihtimal. Bazımızda bu durum daha da vahimdir, bir ya da iki, hatta koca bir sıfır...

İnsanları tanıdıkça yıpranıyor gibiyiz

Bunca kalabalığın arasında böylesi yalnız olmamız, birbirimizle ne kadar az anlaşabildiğimizin bir göstergesi aslında. Vakit geçirdiğimiz, dertlerimizi paylaştığımız, durmaksızın konuşup sohbet ettiğimiz bu insanlar büyük bir halisünasyonun parçaları gibiler. Bugün gülüp eğlendiğimiz birinden yarın nefret edebiliyoruz ya da abartı kinler besleyebiliyoruz.

Peki ya hayvanlar?

Yıllar önce evcilleştirilmiş, şu an aramızda bizimle birlikte yaşama tutunmaya çalışan o masum yaratıkların arkadaşlığı da bizimki gibi mi ? Onların sıcaklığını, samimiyetini tatmamış bir insanın hayatta büyük kayıp yaşadığı kanısına, zamanında hayvan beslemiş biriyseniz rahatlıkla varabilirsiniz.

Brezilya'da yaşanan olayda sokakta yaşadığı belirtilen vatandaş, rahatsızlanarak acil servise kaldırıldı. Ancak, ambulansın arkasına takılan sokak köpeğinin sağlık ekiplerinin gözüne çarpması ile olay farklı bir boyut kazandı. Sevdiği sahibinin peşini bırakmayan köpek sonunda ambulansa bindirildi. Gittikleri hastanede sahibinin başından hiç ayrılmadı.

Sokak kedisi Bob 🐱

Onun hikayesine ben ilk kez KizlarSoruyor'daki yani buradaki eski bir bence'de rastlamıştım. Aslında bu sadece Bob'un öyküsü değil... Onun en yakın belki de tek dostu James Bowen ile ikisine ait sonsuz bir arkadaşlık masalı adeta.

Bowen ile Bob Londra'nın sokaklarında karşılaşıyorlar. Bob başlarda kedinin sahibi olduğunu düşünüyor ve kim olabileceğine dair ufak çaplı araştırmalar yapıyor fakat istediği bulgulara ulaşamıyor. Sonunda onu sokağa bırakma kararı alıyor fakat Bob her gün Bowen'ı gitti yere kadar takip edip, Bowen'ın sokak müzisyenliği yaptığı yerde ona eşlik etmeye başlıyor. Arkadaşlıkları bir zaman sonra sokaktaki insanların dikkatini çekince Bob ve Bowen sosyal medya fenomenleri haline geliyorlar.

Bob'un sayesinde hayatına çekidüzen veren Bowen, Metadon'u da bırakmaya, bağımlılığından tamamen kurtulmaya karar verdi. Bob onun yaşama sevinci olmuştu.

☆ Daha sonra Bowen bu gerçek hikayeyi kitap haline getirmiştir. Okumak isterseniz ismi, " Sokak kedisi Bob"

Onlarınki gerçek bir dostluk

○● İlk kedimle sokakta tanıştım ben de. O zamanlar sokak kedilerine mama dağıtmak için bisiklet sürmeye merak sarmıştım, bir türlü isim bulamadığım, yaklaşık bir yıl geçirdiğim minik dostum şu an yanımda yok. Bazı sebeplerden dolayı ayrılmak zorunda kaldığımız için onu özlüyorum...

○●Kedilerin nankör olduğunu söylerler hatta sosyal medyada aktif olmadığım için, Ahmet Hakan'ın köşe yazısında yer vermesiyle haberdar olduğum çirkin bir olay var. Belki birçoğunuz biliyordur, Burcu Kaya isimli oyuncu soğukta üşüyen bir kedi fotoğrafını instagramında paylaşarak, nankör canlıların Allah tarafından yalnız kalmaya mahkum edildiklerini yazmış. Bu insanları anlamak imkansız.

○●Ne yazık ki bazıları hayvanların dostluğunu belki de yaşamları boyunca tatmayacak. Çünkü onlarda yeterli merhamet yok sanırım. Sadece bu yüzden bile dünyanın en şansız insanları olarak görüyorum ben öylelerini. Siz de onlardan biri değilsinizdir umarım...

#Kendinizeiyibakın