Ben Demek, Bencillik Etmek Demek Değildir

Demiş ki Rosa Luxemburg

"Hareket etmeyen zincirlerini farkedemez"

Zamanın süratli akışında ama zamanın çok daha gerisinde geçip giden hayatlarımızı izleyip duruyoruz. Hareket etmiyoruz, çünkü bizi hareketsiz bırakacak yükler edindiğimiz için, ruhlarımıza taktığımız/takılan o zincirleri bilmeden nefes alıp vermeye devam ediyoruz. Oysa bize verilen ve de tekerrürü olmayan yalnızca bir tane ömür var. Belki bir kısmımız daha başındayız, kimimiz yarıladı yahut da çoktan geçtik bile yarısını... Fakat kimin hanesinde kaç rakam yazılı ve kaçı gitti, kaçı kaldı kimsenin en ufak bir fikri dahi yok.

Hiç!

Peki çeşitli insanlara ve de şeylere adadığınız ömürleriniz icin o son anlara yaklaştığınızda yanınızda onlara dair acıdan ve de paslı bir yalnızlıktan başka bir şey bulamadığınız o.. Çaresiz anlarda kendinize verebilecek bir hesabınız olacak mi? Tamam yormayın kendinizi, ben söyleyeyim:

-Olmayacak çok büyük ihtimalle.
Hatta daha da 'acımasız' bir ifade ile tekrarlayacak olursam; pişmanlıklarınız siz tabuta girmeden evvel bir tabut gibi çöküp kalacak omuzlarınza...

O hâlde ilk önce kendisi için ayağa kalkmalı insan; ben demeli. Ben demek bencillik etmek demek değildir zira, söyledim ya en başından.. Kendisine kayıtsız, kendisine uzak, kendisine sessiz, ve de zalim insan kimlere, ne şekilde iyi ve faydalı olabilir ki? Kendisi sağlıksız insanın verebilecekleri de sağlıksız olur. Kurduğu ilişkiler, edindiği çocuklar, ailesi, yuvası.. kariyeri vesaire... Öyleyse esas önceliği kendisi olabilmeli insanın.

Buğulu camlar ardında geçip giden ömrünün izlerini ruhunda sancılarla takip ederken yağmurlu bir günde örneğin, sizlerle o sancıyı çekecek kimse olmayacak yanınızda, yakınınızda.. ve dahi uzağınızda bile.
Çünkü insanlar geçicidir, değişken ve de karmaşıklardır, tıpkı mevsimler gibi!

Şimdi isterseniz elinizi, kolunuzu bağlayan o zincirlerden kurtulmak için kıpırdayın.. ya da kendi ömrünüzü sanki başkasından ödünç almışcasına ödlekçe ve de emaneten "yaşamaya" devam edin...

Bana gelince,
ben kafamda olmayan bir sigarayı yakıp süzülen dumanında bir Ahmet Kaya parçası açıp dinlemeye koyuluyorum...

unutmayınız

düşüşünüz de kendinize olsun.