Fake'im Ama Bir Sor Neden Fake'im?

Gizli kişisinden bir zamanlar...

Sene 2012. Nasıl bir boşluktaymışsam artık çıldırmışım herhalde. Niye mi? Çünkü hiç görmediğim ama ne ise o olan birine, kendimi olmadığım biri olarak tanıtıp ona ''aşk'' yakıştırması yaptım. Üstünde de hiç emanet durmadı. Gizli bir blog açıp, sadece onun göreceği şekilde yazılar yazdım. Hala ondan ve benden başka kimsenin okumadığını düşünüyorum ama belki o çevresindekilere okutmuş olabilir. Ben olsam okuturdum, böbürlenirdim de.

Ne bileyim neden. Şimdi oturdum acaba bence olarak ne paylaşsam diye ve aklıma bu geldi. Dedim ki kendi kendime; söyle kızım insanlara, kendilerini olmayan biri gibi göstermesinler, sevmedikleri şeyleri sırf birini etkilemek için sevme haline girmesinler, rol yapmasınlar, kendi kişiliklerinden uzaklaşıp özlerini eleştirmesinler. Pastörize olun arkadaşlar. Tabir-i caizse fakeliğin dibine vurmuş biri olarak söylüyorum ki sonunda asla mutlu olunmuyor. Umursamam ben kandırdım diyorsunuz ama öyle olmuyor şekerim o işler.

En çok sen umursuyorsun en çok sen vurgun yiyorsun. Gün geliyor karşıdaki öğreniyor enayi yerine konduğunu, kimisi kuyruğu dik tutuyor(benimki en azından dik tuttu), kimisi belki olduğun gibi kabulleniyor, kimisi de belki intikam kuyuları kazıp ateş harlıyor. Bilemezsiniz. Mesela hala kullandığım fotoğrafların sahibi kim bilmiyorum. Uzun lafın kısası çünkü ben bu konuda akın akın yazabilirim.

Neticeye gelelim, kurban kişisi kandırıldığını öğrendikten sonra umrumda değil imajı çizdi, yazdı ve çok güzel oynadı ve bir zaman sonra gerçekten unuttu. Nereden biliyorum? Deli dehşet stalkladım. Kısa zaman sonra unuttum ben de yoluma baktım.

Dedim ya pastörize olun diye, heh işte, öyle oldum ve karşıma melek gibi bir adam çıktı. Beni sevdi, aşık oldu ve hala ilk gün gibi devam eden bir ilişkim var 4.yıl kapıda. Nacizane tavsiyemdir. Özünüz neyse sözünüz o olsun.
Bahsettiğim blogdan sadece bir kısım paylaşsam burada sıkılır mısınız okumaktan? Belki buraya kadar bile okumamışsınızdır gerçi :D

"Çok değil biraz sevgi istedim. Gizliden gizliye de değil bunu açık açık dile getirdim. Mantığın iyi, hoş ama senin nasıl buldum, nasıl sevdim bunu göz ardı etmesen olmaz mıydı? Çocukça seviyorum, saçma sapan bağlanıyorum, mantık dışı yaşatıyorum seni kendimde.

Hasat zamanın gelmesin, seni hiç toplamadan bir ömür yaşatayım içimde. Sen iki bisküvi arasına koyulan lokum, anne baklavasının limonlu şerbeti, kardeş kavgasından sonra barışma mutluluğusun. Bu yazıları ne zaman göreceksin ya da görecek misin hiç bilmiyorum ama dikkat ettiğim bir şey var, sen bana iyi davrandığın zaman yazamıyorum. Anladım ki yazmak için acı çekmem gerekiyor.

Unutmadığım bir şey daha var, ’seni de hiç sevmiyorum’ …

Değer vermek kendinizden bir parça koparıp onun cebine koymaktır.Ben değer verdiğimde kendime kopardığım parçayı ayırıp,kalan kendimi komple ona veriyorum.

M.B.

Devam edecek...