Yaşamak, Biraz da Acılara Direnmektir

Hayat acımasızdır

İnsan küçükken daha bebekken tanımazmış hayatı. Acılarını, sevinçlerini, hüzünlerini göz açtığında büyüyerek adımlar atarak nasıl bir Dünya'ya doğduğunu keşfeder.İlk adımlar önemlidir.

Çocuktuk bilemiyorduk hayatı.

Öğrenmemiştik ki acıyı, yaraları. Ben küçükken galiba yarayı yere düşüp de dizimde oluşan şey sanırdım, yanılmışım yara onlar değilmiş aslında.
Büyüdüm ama nasıl büyüdüğümü bir de bana sorun ki sorsanız bile korkarım anlatamam. İçimde ukdeler kaldı. Bir yanım eksik, yaralı, hüzünlü kaldı. Ve yara en çok iyileşirken kanarmış der şair ama katılmıyorum.

Gerçek yaralar insanın ruhuna işler ve kabuk dahi bağlamaz, yara bandı kabul etmez.

Gerçek yaralar bir iz gibi kalır ruhunda ve sen nereye gidersen git seninle gelir. Sen unutamazsın yaranı, sadece düşünmezsin ve düşünmeyince de yok sanırsın mutlu olursun kendini avutursun, bozulmamak için. Çünkü elinde en önemli o kalır psikolojin iyi insan olmak gereklidir ve en iyisi düşünmemektir.

Geçmiş, geçmiştir. Yalan! Hem de kocaman yalan.

Geçmişini bilmede yaşanmaz geçmişten ders almak gerekli. Geçmişte de yaşamayacaksın arkadaş ama ondan pay da çıkaracaksın. Geçmişi bil tanı ondan sonra önüne bak hatalarını da iyi tanı ki yine aynı hatayı yapmayasın. Hayat sana gülmez, sen ona gül hayat bir sınav, imtihan sabırlı olun. Ne yaşarsanız yaşayın, Allah' a isyan etmeyin. Ne isterseniz Allah'tan isteyin ve nefsinize hakim olun hayırlısını isteyin ...

Eğer buraya kadar cidden okuduysan teşekkür ederim :) Uzun oldu ben de biliyorum ama içimde de tutmak istemedim.Bir hatam olduysa affet, ilk bencemdi bunu da gözünün önüne getir GÜLÜMSEMEYİ UNUTMA :)