Hakkari'deki Asker Günlüğümden

Ekmek banacak haysiyeti olmayanlara sultan sofrası kurduğum doğrudur. Yediğim kazıkların en büyüğünü kendi soframda yedim ben. 1.58 boyunda , içinde sakladığı dev yarması kahpeliği farkedememiş olmanın verdiği şaşkınlık ve ıstırabın içindeyim. Korkuyorum , çünkü en hası beş para etmeyenler için mizacımı bozacağım.

Bir insanın sabrının gergin tellerinde gezmemeli. Bugüne kadar sönük balon misali pasif tuttuğum sinir hatlarımda parazit var. Bu öfke zihnimden büyük. Bu öfke, bu ihtiras, benden büyük. Ondan ve senden büyük. Bu öfke minnetten büyük, arşa tavan, sabra ağır, cehenneme direk. Bu öfke bize fazla, söylüyorum. Ayaklanmam yakın. Siren sesleri yakın.

Benden ve benim olandan uzak dur çocuk! Zira herkes için en hayırlısı budur. Şahit ve iştirakçilerin şebekesi 112 Acil'de. Bir gün karşılaşabileceğimiz ihtimalini düşün ve saç yerine kaş yol. Emanetimle kendini tatmin ettiğin, eksiğini tamamladığın her gün için, bir yakarış, bir yalvarış, bir feryat alacağın olsun.

Güncel olarak kullanmadığım mevcut kasvetimin birikimini boşaltırım üstüne ki musalla taşının rutubetli komforunu tadarsın!

Özür ve masumiyetle karşıma çıkıp, rıza ve af dilemek suretiyle heyheylerimi kışkırtırsan, degajını paspas ederim, demedi deme!

28.11.2014 - Cuma

23:16

HAKKARİ