Sessizce Sıkılıyorum

Sözlerimi uzatmadan söylemek istiyorum, bazen uzayan cümlelerden sıkılıyorum.

Tiksiniyorum sahte söylenmiş sözlerden, yalandan sıkılıyorum.

Zamansızca çalan ıslıktan nefret ediyorum, zamandan sıkılıyorum.

Aşklardan iğreniyorum galiba, yaşayamadığım aşklardan sıkılıyorum.
Fantezileri seviyorum, ama özeli kalmayanlardan sıkılıyorum.
Sessizliği sevmiyorum, ama sessizliğe bürünen insanlardan sıkılıyorum.
Ölüme isyan ediyorum, hep iyilerin ölmesinden sıkılıyorum.
İyiliği de seviyorum, kötülerin kazanmasından sıkılıyorum.
KızlarSoruyor'dayım, entel gözükmeye çalışanlardan sıkılıyorum.

Olduğum gibi olmaya çalıştıkça, başkası olan benden sıkılıyorum.
Her noktanın ardından, yeniden bir cümle yazmaktan sıkılıyorum.
Bazen ciğerim duman doluyor, sigaradan bile sıkılıyorum.
Hangi alkol sıkıntımı alır bilmiyorum ama, artık rakıdan bile sıkılıyorum.
Binlerce kez hata yapıp, af dileyen insanlardan sıkılıyorum.
Devleti yönetmeyi bilgisayar oyunu zannedip, masalarına meze yapanlardan sıkılıyorum.
Müslümanlığı unutup, ırkçılık yapanlardan sıkılıyorum.
Dilsiz olan acılarımdan, sıkılıyorum.
Bir türlü söze dönüşememiş hasretlerden, canımın içi deyip 2 gün sonra gidenlerden, sıkılıyorum.
Cinsel birliktelik yaşamak istiyorum yeniden, hissedememekten sıkılıyorum.

Hani derdi ya Mustafa Yıldızdoğan, "Aşkı iki öpücük zannedenlere kızıyorum"

Sürekli olduğum gibi olmaya çalışıyorum, ama ben çalıştıkça başkası olmaktan cidden sıkılıyorum.
Karmaşık bir sırada sıralanan sözlerimden, sıkılıyorum. Bazen cümlelerim sessizliğe bürünüyor, bir müddet sonra ise "DUMAN" oluyor. Galiba haberin yok, ÖLÜYORUM.