Yüzüm, Felci ve Hafta Dönümü

Sevgili yüzüm ve sevgili felci...

Bugün seninle olan birlikteliğimizin 1. hafta dönümü. Eminim ki sana da geçen bu zaman 1 hafta gibi değil, aylar gibi gelmiştir. Bu geçen zaman zarfında seninle ilginç anlara da imza attık beraber.

Örneğin;

Hayatımda ilk kez senin sayende tek kaş kaldırabilmeyi başardım. Kimileri bunu bir yetenek olarak görmüyor biliyorum. Ancak benim için büyük bir başarı örneği bu. Sen olmasan belki de hayatım boyunca tek kaşımı kaldıramayacaktım.

Bunun yanı sıra dudağımı abuk subuk, denişik denişik şekillere de sokmayı başarıyorum artık. Önceden o şekillderi yapanlar pek tuhaf gelirlerdi bana ama artık ben de yapabiliyorum.

Sen olmasan belki çok mutlu olurdum ben. Ama sen geldin ve yüzümün bir tarafı 9. çocuğu da kız doğurmuş aşiret gelini gibi üzgün bakarken, diğer yanı milli piyangodan 50 milyonu tam bilette tutturmuş gibi mutlu.

Gözlerim Hayko Cepkin misali bakıyor. Hayko'yu severim elbet ben de bilirsin beni. Ama brutal vokal yaparken, şarkı söylerken falan severim yani. Çok sevdiğim için gözlerimizin aynı olmasına hiç lüzum yoktu..

Sen olmasaydın belki bu sene kocama, anneme, babama ''Seneye Görüşürüz'' esprisi yapabilirdim. Sen geldin, esprilerim de değişti. Şimdi ''Ben denize düşsem batmam biliyor musunuz? Çünkü benim tipim kayık'' gibi tarzım değil espriler yapıyorum. Bu espriye uygun bir tipe senin sayende, senin yüzünden sahip oldum.

Ama getirilerin kadar götürülerin de oldu mesela benden.

Senin yüzünden 14 aylık koca danam bütün gün etrafımda memme diye ağlarken ağzına çorba tıkmak zorunda kalıyorum mesela. Ve en çok da bu koyuyor bana. Her sabahki ritüelimiz artık ''Uyan, Gökçe'ye ilaç içir, yarım saat bekle yemek yedir, 1 buçuk saat daha bekle emzir, ilacını iç, 1 saat bekle kahvaltını yap, sonra kalan 2 ilacını iç'' şeklinde taa öğlen saatlerine kadar uzuyor. Kimden ötürü? Ha kimden ötürü? Senden ötürü tabi.

Güldüğüm zaman benim tipime karşımdakiler de gülüyor artık. İnsanlar belki eğleniyor bu şekilde ama ben eğlenemiyorum ki hiç. Dün akşam ekler yedim ve inan ondan bile tat alamadım sırf senin yüzünden. Oysaki yarım kilo ekleri tek başına gömebilen bir yapıya sahipken ben.

Kocama artık yamuldum ben beni beğenmezsin falan gibi tripler atıyorum senin yüzünden. Adam da strese giriyor, yazık değil mi ona da?

Hem bizim minnak karıncaya yemek yedirebilmeleri için geldim anamın evine onları da bıktırdım 1 haftada.

Bence bu ilişkiye artık bir son vermeliyiz. Tamam iyisin, hoşsun biliyorum. Hiç gelme demiyorum sana yanıma. Arada hobi olarak gene gel. Ama gelişin gibi gidişin de olsun bir zahmet. Hem misafirliğin ve böyle ilişkilerin kısası makbuldür.

Sevgiyle kal, hoş kal, güle güle git...